در ادامه برای پیگیری موضوع با حسن اکبری، مدیر شیلات و آبزیان سازمان جهاد کشاورزی استان مرکزی به گفتگو نشستیم که در ادامه مشاهده می‌فرمایید.

دیار آفتاب؛ کمبود نقدینگی در میان آبزی‌پروران تا چه اندازه جدی است و چه عواملی باعث آن شده است؟

اکبری: کمبود نقدینگی امسال یکی از مهم‌ترین و جدی‌ترین چالش‌های آبزی‌پروران استان مرکزی است. این مشکل به دلایل مختلفی ایجاد شده که مهم‌ترین آن افزایش قابل توجه هزینه‌های تولید است.

قیمت خوراک ماهی، بچه‌ماهی، دارو، تجهیزات و نهاده‌ها طی یک سال اخیر رشد چشمگیری داشته و بسیاری از تولیدکنندگان سرمایه در گردش کافی برای تأمین این هزینه‌ها ندارند.

عامل دوم، سختی دسترسی به تسهیلات بانکی است. وام‌ها معمولاً با سود بالا، وثیقه‌های سنگین و بروکراسی اداری پیچیده ارائه می‌شوند. همین موارد بسیاری از تولیدکنندگان را از دریافت تسهیلات منصرف یا ناتوان می‌کند.

دیار آفتاب: مسئله دوره بازگشت سرمایه هم مطرح شده است. این موضوع چه نقشی در فشار مالی تولیدکنندگان دارد؟

اکبری: دوره بازگشت سرمایه در آبزی‌پروری نسبتاً طولانی است. پرورش ماهی چندین ماه طول می‌کشد و در این مدت تولیدکننده باید مرتب هزینه کند بدون اینکه درآمدی داشته باشد. این فاصله زمانی فشار نقدینگی را بیشتر می‌کند.

قیمت ماهی همیشه ثابت نیست و گاهی کاهش پیدا می‌کند. این نوسانات باعث می‌شود تولیدکنندگان نتوانند یک برنامه‌ریزی مالی دقیق و بلندمدت داشته باشند و همین امر ریسک فعالیت را افزایش می‌دهد.

در برخی موارد فروش ماهی به صورت مدت‌دار انجام می‌شود و پول دیر به دست تولیدکننده می‌رسد. این موضوع در عمل مشکل نقدینگی را چند برابر می‌کند.

دیار آفتاب: با توجه به این چالش‌ها، چه راهکارهایی را برای بهبود وضعیت نقدینگی پیشنهاد می‌کنید؟

اکبری: مهم‌ترین اقدام، پرداخت تسهیلات کم‌بهره و سرمایه در گردش سالیانه به آبزی‌پروران است. این تسهیلات می‌تواند از سوی بانک‌های تخصصی، سایر بانک‌ها و صندوق‌ها و با پیگیری ویژه وزارت جهاد کشاورزی ارائه شود.

ایجاد صندوق‌های حمایتی و تعاونی‌های تأمین مالی بسیار ضروری است. همچنین توسعه قراردادهای خرید تضمینی و کاهش بروکراسی بانکی برای دریافت تسهیلات می‌تواند نقش مهمی در حمایت از تولیدکنندگان داشته باشد. از سوی دیگر حمایت از زنجیره تولید تا بازار کمک می‌کند تولیدکننده تنها نماند.

حدود ۶۰ درصد هزینه‌های تولید به خوراک آبزیان مربوط می‌شود. اگر کارخانه‌های خوراک در روش‌هایی مانند برات کارت الکترونیک یا طرح پالیز بانک کشاورزی مشارکت کنند، می‌توانیم نقدینگی را در کل زنجیره مدیریت کنیم. این روش‌ها باعث می‌شود تولیدکننده بدون نیاز به دریافت وام‌های سنگین، از طریق ضمانت‌های بانکی خوراک، نهاده یا حتی بچه‌ماهی مورد نیاز خود را تهیه کند.

دیار آفتاب: یعنی نقش کارخانه‌های خوراک و تأمین‌کنندگان نهاده در این مدل پررنگ‌تر است؟

اکبری: دقیقاً. اگر کارخانه‌ها از این روش‌ها استقبال کنند و ضمانت‌های لازم را برای تأمین نهاده ارائه دهند، بانک‌ها نیز تمایل بیشتری به حمایت خواهند داشت. در چنین شرایطی تولیدکننده نیز از همین مسیر نوین می‌تواند بخش زیادی از مشکل نقدینگی خود را حل کند.

دیار آفتاب: به نظر شما اجرای این پیشنهادها چه تأثیری بر بخش آبزی‌پروری خواهد داشت؟

اکبری: اجرای این سیاست‌ها، چه در قالب تسهیلات بانکی و چه روش‌های نوین تأمین مالی، موجب حفظ و توسعه تولید، افزایش بهره‌وری، تقویت امنیت غذایی و پایداری اشتغال در این بخش خواهد شد. اگر حمایت‌ها به‌درستی اجرا شود، آینده بخش آبزی‌پروری بسیار روشن خواهد بود.

انتهای خبر/