به گزارش خبرنگار گروه چندرسانه‌ای پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» همزمان با شب ۱۲ فروردین ماه روز جمهوری اسلامی ایران در میدان شهدای اراک، زیر آسمان گریان و در خلوت باران سرد بهاری، حماسه‌ای دیگر رقم خورد. هزاران نفر از مردم ولایتمدار اراک، با وجود رگبار سیل‌آسا که سنگفرش میدان را به آینه‌ای از غیرت تبدیل کرده بود، در جای‌جای این مکان مقدس صف کشیدند.

مردم اراک با صدای دلنشین، نوای «سرود ملی جمهوری اسلامی ایران» را سردادند. در آن لحظه، گویی زمان متوقف شد. نگاه‌ها به اهتزاز پرچم سه‌رنگ ایران در بلندای میدان دوخته شد. آنچه فراتر از صدای باندها به گوش می‌رسید، طنین بلند «الله‌اکبر» مردم بود که با تمام وجود، هم‌نوا با سرود، سینه خود را سپر بلای انقلاب کردند.

باران نه تنها خللی در این همخوانی ایجاد نکرد، بلکه جلوه‌ای عرفانی به آن بخشید. صورت‌های خیس از آب، اشک‌های پنهان در گوشه چشم پیرمردان و ایستادگی کودکان خردسال در کنار خانواده‌هایشان، گویاتر از هر سخنی بود. این میدان شهدا، که نامش یادآور جان‌باختگان راه وطن است، در آن لحظه میزبان زنده‌ای به نام «اراده ملی» بود. هر قطره باران چون زمزمه آسمان در پاسخ به این وفاداری، بر گونه‌ها جاری می‌شد.

سکانس پایانی این رویداد، نمایی ماندگار از تداوم مسیر انقلاب اسلامی را به تصویر کشید. هنگامی که سرود به پایان رسید، فریادهای «مرگ بر آمریکا» و «الله‌اکبر» همچون رعد، فضای میدان را پر کرد.

این حضور حماسی در بدترین شرایط جوی، پیام روشنی برای جهانیان داشت: ملت ایران زنده است، با انقلاب خود عجین شده و هر بار با شکوه‌تر از گذشته، بر سر آرمان‌هایش می‌ایستد. میدان شهدای اراک در آن روز بارانی، تبدیل به نگینی در تاریخ پرشور این سرزمین شد؛ جایی که آسمان و زمین، باران و سرود، مردم و شهدا، همگی در یک نقطه به هم رسیدند تا حماسه‌ای دیگر از عشق به ایران و انقلاب را رقم بزنند.