هر روز، یک صفحه قرآن را مشاهده میکنید؛
سوره «الفرقان» آیات ۲۱ تا ۳۲
هر روز، یک صفحه از کلام حق را به صورت آنلاین بشنوید.
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی «دیار آفتاب»؛ هر روز، یک صفحه از کلام حق را به صورت آنلاین بشنوید.
متن و معنی آیات ۲۱ تا ۳۲ سوره «الفرقان» بهشرح زیر است.
وَقَالَ الَّذِینَ لَا یَرْجُونَ لِقَاءَنَا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَیْنَا الْمَلَائِکَةُ أَوْ نَرَیٰ رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَکْبَرُوا فِی أَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْا عُتُوّا کَبِیرًا ﴿۲۱﴾
و آنان که به دیدار [قیامت و محاسبه اعمال به وسیله] ما امید ندارند، گفتند: چرا بر ما فرشتگانی نازل نشد، یا [چرا] پروردگارمان را نمیبینیم؟ به راستی که خودشان را در درون خود بزرگ شمردند و دچار سرکشی بزرگی شدند. (۲۱)
یَوْمَ یَرَوْنَ الْمَلَائِکَةَ لَا بُشْرَیٰ یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ وَیَقُولُونَ حِجْرًا مَحْجُورًا ﴿۲۲﴾
روزی که آنان فرشتگان را میبینند، آن روز برای مجرمان بشارتی نیست؛ و آنان [به فرشتگان] میگویند: [از شما درخواست داریم که ما را] امان دهید [و آسیب و گزند عذاب را از ما] مانع شوید. (۲۲)
وَقَدِمْنَا إِلَیٰ مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا ﴿۲۳﴾
و ما به [بررسی و حسابرسی] هر عملی که [به عنوان عمل خیر] انجام دادهاند، میپردازیم، پس همه آنها را غباری پراکنده میسازیم. (۲۳)
أَصْحَابُ الْجَنَّةِ یَوْمَئِذٍ خَیْرٌ مُسْتَقَرّا وَأَحْسَنُ مَقِیلًا ﴿۲۴﴾
اهل بهشت در آن روز، قرارگاهشان بهتر و استراحتگاهشان نیکوتر است. (۲۴)
وَیَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاءُ بِالْغَمَامِ وَنُزّلَ الْمَلَائِکَةُ تَنْزِیلًا ﴿۲۵﴾
و [یاد کن] روزی را که آسمان به سبب ابری [که بر فراز آن است] میشکافد و فرشتگان به تدریج [به صورتی ویژه] فرستاده شوند. (۲۵)
الْمُلْکُ یَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرّحْمَٰنِ ۚ وَکَانَ یَوْمًا عَلَی الْکَافِرِینَ عَسِیرًا ﴿۲۶﴾
در آن روز فرمانروایی مطلق برای [خدای] رحمان ثابت است، و بر کافران روزی بسیار دشوار است، (۲۶)
وَیَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَیٰ یَدَیْهِ یَقُولُ یَا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرّسُولِ سَبِیلًا ﴿۲۷﴾
و روزی که ستمکار، دو دست خود را [از شدت اندوه و حسرت به دندان] میگزد [و] میگوید: ای کاش همراه این پیامبر راهی به سوی حق بر میگرفتم، (۲۷)
یَا وَیْلَتَیٰ لَیْتَنِی لَمْ أَتّخِذْ فُلَانًا خَلِیلًا ﴿۲۸﴾
ای وای، کاش من فلانی را [که سبب بدبختی من شد] به دوستی نمیگرفتم، (۲۸)
لَقَدْ أَضَلَّنِی عَنِ الذِّکْرِ بَعْدَ إِذْ جَاءَنِی ۗ وَکَانَ الشّیْطَانُ لِلْإِنْسَانِ خَذُولًا ﴿۲۹﴾
بیتردید مرا از قرآن پس از آنکه برایم آمد گمراه کرد. و شیطان همواره انسان را [پس از گمراه کردنش تنها و غریب در وادی هلاکت] وا میگذارد؛ (۲۹)
وَقَالَ الرَّسُولُ یَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتّخَذُوا هَٰذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا ﴿۳۰﴾
و پیامبر [درقیامت] میگوید: پروردگارا! همانا قوم من این قرآن را متروک گذاشتند! (۳۰)
وَکَذَٰلِکَ جَعَلْنَا لِکُلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِینَ ۗ وَکَفَیٰ بِرَبّکَ هَادِیًا وَنَصِیرًا ﴿۳۱﴾
و ما این گونه برای هر پیامبری دشمنانی از مجرمان قرار دادیم، و کافی است که پروردگارت [برای تو] راهنما و یاری دهنده باشد. (۳۱)
وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَیْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً ۚ کَذَٰلِکَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَکَ ۖ وَرَتّلْنَاهُ تَرْتِیلًا ﴿۳۲﴾
و کافران گفتند: چرا قرآن یک باره بر او نازل نشد؟ این گونه [قرآن را به تدریج نازل میکنیم] تا قلب تو را به آن استوار سازیم، و آن را بر تو با مهلت و آرامی خواندیم. (۳۲)
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!