هر روز، یک صفحه قرآن را مشاهده میکنید؛
سوره «العنکبوت» آیات ۴۶ تا ۵۲
هر روز، یک صفحه از کلام حق را به صورت آنلاین بشنوید.
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی «دیار آفتاب»؛ هر روز، یک صفحه از کلام حق را به صورت آنلاین بشنوید.
متن و معنی آیات ۴۶ تا ۵۲ سوره «العنکبوت» بهشرح زیر است.
وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْکِتَابِ إِلَّا بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ ۖ وَقُولُوا آمَنَّا بِالّذِی أُنْزِلَ إِلَیْنَا وَأُنْزِلَ إِلَیْکُمْ وَإِلَٰهُنَا وَإِلَٰهُکُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿۴۶﴾
و با اهل کتاب جز با نیکوترین شیوه مجادله و گفتگو مکنید، مگر با کسانی از آنان که [در مجادله با شما] ظالمانه به میدان آیند، و بگویید: به آنچه به سوی ما و به سوی شما نازل شده است، ایمان داریم و معبود ما و معبود شما یکی است و ما تسلیم [فرمانها و احکام] او هستیم. (۴۶)
وَکَذَٰلِکَ أَنْزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ ۚ فَالَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَمِنْ هَٰؤُلَاءِ مَنْ یُؤْمِنُ بِهِ ۚ وَمَا یَجْحَدُ بِآیَاتِنَا إِلّا الْکَافِرُونَ ﴿۴۷﴾
و همان گونه [که بر پیامبران پیشین کتاب نازل کردیم] این کتاب را بر تو نازل نمودیم، پس [برخی از] کسانی که کتابشان دادیم به آن ایمان میآورند، و از اینان [هم که مشرکاند] اندکی به آن ایمان میآورند، و آیات ما را جز کافران انکار نمیکنند، (۴۷)
وَمَا کُنْتَ تَتْلُو مِنْ قَبْلِهِ مِنْ کِتَابٍ وَلَا تَخُطّهُ بِیَمِینِکَ ۖ إِذًا لَارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ ﴿۴۸﴾
و پیش از این [قرآن]، تو هیچ نوشتهای را نمیخواندی و آن را با دست خود نمینوشتی وگرنه باطل گرایان یاوه گو [در وحی بودن و حقّانیّت آن] شک میکردند، (۴۸)
بَلْ هُوَ آیَاتٌ بَیِّنَاتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ ۚ وَمَا یَجْحَدُ بِآیَاتِنَا إِلَّا الظّالِمُونَ ﴿۴۹﴾
بلکه این قرآن، آیات روشنی است در سینه کسانی که به آنان معرفت و دانش عطا شده است؛ و آیات ما را جز ستمکاران انکار نمیکنند. (۴۹)
وَقَالُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَیْهِ آیَاتٌ مِنْ رَبِّهِ ۖ قُلْ إِنَّمَا الْآیَاتُ عِنْدَ اللَّهِ وَإِنّمَا أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ ﴿۵۰﴾
گفتند: چرا از سوی پروردگارش معجزاتی [مانند معجزات پیامبران پیشین] بر او نازل نمیشود. بگو: این معجزات فقط در اختیار خداست و من فقط بیم دهندهای آشکارم. (۵۰)
أَوَلَمْ یَکْفِهِمْ أَنَّا أَنْزَلْنَا عَلَیْکَ الْکِتَابَ یُتْلَیٰ عَلَیْهِمْ ۚ إِنّ فِی ذَٰلِکَ لَرَحْمَةً وَذِکْرَیٰ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ ﴿۵۱﴾
آیا [در قرآن عیب و نقصی مییابند؟ و] برای آنان کافی نبوده است که ما این کتاب را که [همواره] بر آنان خوانده میشود بر تو نازل کردیم؟! همانا در این کتاب رحمتی است [ویژه و مایه یادآوری] و پندی برای مردمی که ایمان میآورند. (۵۱)
قُلْ کَفَیٰ بِاللَّهِ بَیْنِی وَبَیْنَکُمْ شَهِیدًا ۖ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَالَّذِینَ آمَنُوا بِالْبَاطِلِ وَکَفَرُوا بِاللّهِ أُولَٰئِکَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿۵۲﴾
بگو: کافی است که خدا [نسبت به حقّانیّت نبوّتم] میان من و شما شاهد باشد، [او] آنچه را در آسمانها و زمین است میداند، و آنان که به باطل [چون بت و طاغوت] گرویده و به خدا کفر ورزیدهاند همان زیانکاران [واقعی] اند. (۵۲)
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!