زهرا حاجی‌صفری در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» به مناسبت سالگرد شهید عبدالله خسروی گفت: شهید خسروی فرمانده ایرانی مدافعان حرم، در ۲۹ اسفند ۱۳۹۴ توانست شهر ۴۰ هزار نفری تدمر و فرودگاه آن را بدون تلفات از اشغال داعش آزاد کند. این در حالی بود که طی ۱۰ ماه اشغال این شهر، روس‌ها، نیروهای مردمی سوریه و حزب‌الله لبنان نتوانسته بودند آن را آزاد کنند.

راوی سیره شهدا بیان کرد: شهید عبدالله خسروی در ۳۰ شهریور ۱۳۴۵ در یکی از محله‌های اراک متولد شد. او از کودکی با علوم دینی و احکام الهی آشنا شد و در مسجد حضرت ابوالفضل(ع) به فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی روی آورد. در سال‌های مبارزه علیه رژیم طاغوت، با وجود سن کم، در تظاهرات و راهپیمایی‌ها شرکت داشت.

وی افزود: پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شهید خسروی با منافقین درگیر بود و پلاکاردهای آنان را از معابر جمع‌آوری می‌کرد. او سپس به پایگاه بسیج امامزاده عبدالله (ع) در خیابان شهید بهشتی رفت و فعالیت‌های گسترده‌ای در قالب بسیج انجام داد.

حاجی‌صفری اظهار کرد: با آغاز جنگ تحمیلی، شهید خسروی در حالی که تنها ۱۴ سال داشت، به عنوان بسیجی به جبهه رفت. در سال ۱۳۶۰ به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و به پوشیدن لباس سبز پاسداری افتخار می‌کرد. او برای رفتن به جبهه به لشکر ۲۱ حمزه تهران رفت و پس از گذراندن آموزش‌های اولیه، به جبهه غرب اعزام شد.

راوی سیره شهدا تصریح کرد: ارتباط نزدیکی با شهید ابوالفضل عابدی داشت و با هم در اطلاعات عملیات لشکر ۱۷ علی بن ابی طالب (ع) فعالیت می‌کرد. آموزش‌های غواصی را دیده بود و به عنوان مسئول آموزش، رزمندگان اسلام را آموزش می‌داد.

شهید خسروی یکی از نوابغ اطلاعات عملیات لشکر ۱۷ بود

وی عنوان کرد: شهید خسروی یکی از نوابغ اطلاعات عملیات لشکر ۱۷ بود که موفق به شناسایی نقاط بی‌شماری در عمق خاک دشمن شده بود. او از مربیان نخبه بود که غواصان زیادی را تربیت کرد و در عملیات‌های مختلفی از جمله بدر، خیبر، والفجر ۸ و ۱۰ کربلای ۴ و ۵، و مرصاد حضوری فعال داشت. در عملیات والفجر ۱۰ به عنوان معاون گردان امام حسین (ع) حضور یافت.

حاجی‌صفری ادامه داد: این شهید والامقام در طول سال‌های مبارزه، چه در خط اول و چه در پشت جبهه سعی می‌کرد مدام در سرش شوق دفاع و کمک‌رسانی به جبهه باشد. وقتی به مرخصی می‌آمد، از خانواده و دوستان و اقوامش کمک مالی برای جبهه جمع‌آوری می‌کرد و با خود به جبهه می‌برد.

راوی سیره شهدا تاکید کرد: با آغاز بحث مدافعان حرم، حال شهید خسروی دگرگون شد. او چهار بار به سوریه اعزام شد و در نبردهای حلب خان‌طومان نبل و الزهرا حضور داشت. در طول ۱۰ ماهی که از اشغال شهر ۴۰ هزار نفری تدمر توسط داعش می‌گذشت، روس‌ها، نیروهای مردمی سوریه و بچه‌های حزب‌الله لبنان شانس‌شان را برای آزادسازی شهر تدمر امتحان کرده بودند، ولی شهید خسروی با فرماندهی‌شان توانستند بدون تلفات فرودگاه و شهر تدمر را در ۲۹ اسفند ۹۴ آزاد کنند.

وی گفت: به گفته خانواده ایشان وقتی ایران بود در تب و تاب بود. می‌گفت: «حیف است در خانه بمانم و تجربیات و تاکتیک جنگی را به جوانان آموزش ندهم.» گردان فاتحین را در اراک پایه‌ریزی کرد. حول و حوش هزار و خرده‌ای نفر در گردان فاتحین اراک ثبت‌نام کردند و ایشان فرمانده آنها بود. آن‌قدر آموزش‌هایش سخت بود که هزار و خرده‌ای از نیروها ریزش کردند و تنها ۱۴۰ نفر باقی ماندند. وی خیلی زحمت می‌کشید و هفته‌ها به خانه نمی‌آمد.

حاجی‌صفری افزود: خانواده شهید این‌طور نقل کردند که وقتی منزل بود و جنایات داعش را از تلویزیون می‌دید مثل ابر بهار اشک می‌ریخت. می‌گفت: «مگر می‌توانم در خانه بنشینم و این ظلم‌ها را ببینم و کاری نکنم. مرد جنگ نباید در خانه بنشیند.» شهید خسروی همچنین ورزشکار بود. از فوتبال و بسکتبال گرفته تا غواصی نمونه بود. مربی بوکس هم بود.

راوی سیره شهدا خاطرنشان کرد: شهادت را دوست داشت لیاقتش را هم داشت. این همه زحمت کشید و حیف بود به مرگ عادی از دنیا برود. هر موقع به بهشت زهرا می‌رفت چند دقیقه سر قبر پسرش می‌نشست و بعد به زیارت دوستان شهیدش می‌رفت. همیشه حسرت شهدا را داشت. یک شب بعد از هیئت خوابید و صبح بیدار شد و تعریف کرد که خواب جالبی دیده است. همسرش به او گفت: مگر قرار نبود با بچه‌های فاتحین بروی؟ گفت: شرایطی پیش آمده که باید تنها بروم.

وی گفت: سرانجام شهید عبدالله خسروی در ۲۲ مهر ۱۳۹۶ در حماء سوریه به شهادت رسید. داعش از مدت‌ها قبل دنبالش بود و با بمب کنار جاده‌ای ایشان را هدف گرفتند. با سه نفر از همرزمانش برای آشنایی بیشتر با منطقه عملیاتی رفته بودند که آنجا شهید می‌شوند. شهید خسروی همیشه راننده داشت، اما آن روز برای اینکه بیشتر از منطقه بداند خودش رانندگی می‌کرد. بمب کنار جاده‌ای چند کیلویی داعش در جاده اثریا به سخنه سوریه منفجر شد و وی به شهادت رسید. پیکرش را سه روز بعد از شهادتش به اراک آوردند و او را در بهشت زهرا به خاک سپردند.

انتهای خبر/