حجت‌الاسلام موسی‌الرضا نوروزی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» علّت نام‌گذاری روز تولد حضرت فاطمه معصومه (س) به عنوان روز دختر به چند دلیل مهم و فرهنگی بازمی‌گردد. که یکی از دلایل آن جایگاه شخصیتی حضرت معصومه (س) است. ایشان نمونه‌ای برجسته از پاکی، کرامت، علم، عفت و معنویت در میان بانوان مسلمان است.

امام جمعه داودآباد بیان کرد: سیره و شخصیت حضرت معصومه (س) الگوی زیبایی از یک دختر شایسته در خانواده اهل‌بیت (ع) ارائه می‌دهد. به همین دلیل تولدشان بهترین فرصت برای بزرگداشت مقام دختران دانسته شده است. ارتباط عاطفی ویژه با امام رضا (ع) دلیل دیگری برای نامگذاری است. محبت عمیق میان حضرت معصومه (س) و برادرشان امام رضا (ع) نمونه‌ای از رابطه‌ای سرشار از احترام، مهر و وفاداری میان خواهر و برادر است.

وی افزود : همین ویژگی باعث شد شخصیت ایشان جایگاه خاصی در میان شیعیان پیدا کند و نمادی از دختر شایسته و پاکدامن باشد. انتخاب این روز به‌عنوان روز دختر، به‌منظور یادآوری اهمیت تکریم دختران، توجه به حقوق آنان، و برجسته کردن ارزش‌های اخلاقی و انسانی در تربیت دختران است. این روز فرصتی برای قدردانی از نقش دختران در خانواده و جامعه به شمار می‌رود.

نوروزی اظهار کرد: توجه به شأن و کرامت بانوان در فرهنگ ایرانی ـ اسلامی علت دیگری است که باید به آن توجه کرد. در فرهنگ دینی ایران، دختر دارای جایگاه ویژه‌ای است و نام‌گذاری این روز به مناسبت تولد بانویی چون حضرت معصومه (س)، پیامی برای احترام، حمایت و تکریم دختران در جامعه دارد.

امام جمعه داودآباد تصریح کرد: حضرت فاطمه معصومه (س) در اول ذی‌القعده سال ۱۷۳ هجری قمری در شهر مدینه به دنیا آمدند. ایشان دختر امام موسی کاظم (ع) و خواهر بزرگوار امام رضا (ع) هستند. تولد ایشان برای خاندان اهل‌بیت (ع) مایه برکت و شادی بود و از کودکی به دلیل پاکی و جایگاه معنوی‌شان، «معصومه» لقب گرفتند. دوران کودکی حضرت معصومه (س) مقارن با فشارهای سیاسی بر خاندان اهل‌بیت (ع) بود. با وجود این شرایط سخت، ایشان در محیطی سرشار از علم، معنویت و تقوا رشد کردند. 

وی عنوان کرد: تربیت در خانه‌ای که سرچشمه دانش و فضیلت بود، شخصیت علمی و معنوی حضرت معصومه (س) را از همان سال‌های آغازین شکل داد.  پس از شهادت امام موسی کاظم (ع) در زندان هارون، حضرت معصومه (س) تحت سرپرستی برادر بزرگوارشان امام رضا (ع) قرار گرفتند. محبت میان این دو شخصیت والا بسیار عمیق بود و ایشان در کنار امام رضا (ع)، سال‌هایی از زندگی خود را در مدینه با عبادت، تعلیم و پاسخ به پرسش‌های شیعیان گذراندند. نقل است که دانشمندان و شیعیان برای پرسش‌های دینی به ایشان مراجعه می‌کردند.

نوروزی ادامه داد: پس از آنکه مأمون عباسی امام رضا (ع) را به اجبار به خراسان فراخواند، حضرت معصومه (س) نیز برای دیدار با برادر عازم ایران شدند. این سفر، نقطه عطفی در زندگی ایشان بود؛ سفری که همراه با گروهی از خاندان و شیعیان آغاز شد و با استقبال مردم شهرهای مختلف ایران ادامه یافت. در مسیر سفر، آن بانوی بزرگوار به دلیل بیماری یا آسیب‌هایی که دشمنان وارد کردند، در شهر ساوه زمین‌گیر شدند. با درخواست ایشان، کاروان را به قم بردند؛ شهری که مردم آن از دوستداران اهل‌بیت (ع) بودند. ورود حضرت معصومه (س) به قم در سال ۲۰۱ هجری قمری، گامی مهم در تاریخ مذهبی ایران به شمار می‌رود.

امام جمعه داودآباد خاطرنشان کرد: حضرت معصومه (س) تنها ۱۷ روز در قم زندگی کردند و در همان مدت کوتاه، با عبادت‌های خالصانه و کرامت‌های معنوی‌شان، دل‌های مردم را مجذوب خود ساختند. ایشان در ۱۰ ربیع‌الثانی همان سال دار فانی را وداع گفتند و در قم به خاک سپرده شدند. امروز حرم نورانی حضرت معصومه (س) نه‌تنها مرکز معنوی شهر قم، بلکه یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های فرهنگی و مذهبی جهان اسلام به شمار می‌آید.

انتهای خبر/