«روز قدس»؛ سنگ محک وجدان‌های بیدار و دل‌های روشن محکومیت ۳۵ میلیاردی فدراسیون فوتبال با شکایت دستیاران ویلموتس/ هر دم از این باغ بری می‌رسد! سفر در ایام تعطیلات عید سعید فطر ممنوع شد سردار قاآنی؛ ادامه دهنده مسیر حاج قاسم در حمایت از فلسطین / ایران شریک حقیقی مقاومت فلسطین است تحریم با تحریف نمی شکند کاهش نرخ طلا و دلار جنبه روانی دارد؛ نه تحریم ها برداشته شده، نه منابع ارزی خاصی آزاد شده ۱۲ فوتی و شناسایی ۱۸۰ مورد مبتلا به کرونا ویروس در استان مرکزی آمریکا و اسرائیل بزرگترین ناقضان حقوق مردم فلسطین هستند سردار قاآنی: نیروی قدس سپاه الگو و شاخص مجاهدان و علاقه‌مندان فرهنگ مقاومت است سایه تاریک بی کفایتی بر سر ورزش استان مرکزی/ استادیوم امام خمینی(ره) اراک در آستانه خاموشی قرار گفت!
پنجشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۱۹:۴۳
کد خبر: 85334
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردین ۱۴۰۰ - ۱۴:۳۱

پشت پرده اظهارات ضد و نقیض انتخاباتی/ آیا مقصد انتخابات از جاده مذاکرات می‌گذرد؟!

چهره ای که یک سال پیش از انتخابات تاکید داشت که «خیالتان راحت، در انتخابات ریاست جمهوری کاندید نمی شوم!»، این روزها و در میانه درگیری کشور در مذاکرات وین، با تردید درباره کاندیدا نشدن سخن می گوید؛ اتفاقی که شاید وسوسه گذشتن مسیر انتخابات از جاده مذاکرات وین را تقویت کند.

به گزارش دیار آفتاب؛ به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ «خیالتان راحت باشد، کاندیدای ریاســت جمهوری نمی‌ شوم. بگذارید کارم را انجام دهم!» این جمله ای است که در طول یک سال اخیر بارها از زبان محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه شنیده شده است؛ عبارتی که به اعتراف خود او نه برای فرار از مسئولیت بلکه به خاطر نداشتن تجربه برای ریاست قوه مجربه به زبان آورده شده است.

اواخر سال 99 محمد جواد ظریف در گفت و گویی عنوان کرد: «اگر می‎گویم در انتخابات سال آینده شرکت نمی‌کنم به دلیل فرار از مشکلات نامزدی و امثالهم نیست بلکه بنده نه تجربه‌ای و نه تخصصی در عرصه مدیریت سیاست‌گذاری‌های کلان یک دولت ندارم. قدرت مدیریت وزارت خارجه را داشتم اما در حوزه ریاست جمهوری چنین قدرتی را ندارم » این اظهارات در حالی به طور مکرر بارها و بارها از زبان مرد شماره یک دیپلماسی مطرح شده که اصلاح طلبان همواره از وی به عنوان یکی از مهمترین گزینه های مورد حمایت در انتخابات ریاست جمهوری 1400 نام بردند.

اما تاکید ظریف به عدم کاندیداتوری در انتخابات 1400 به بازه زمانی مشخصی محدود می شود ؛ دوره ای که شاید به دلیل نامهربانی های دونالد ترامپ رئیس جمهوری سابق آمریکا با تنها دستاورد دیپلماسی ظریف، وی مورد بازخواست افکار عمومی و رسانه های داخلی قرار گرفت و حاصل بیش از 5 سال مذاکره با غرب را بر باد رفته دید.

بعد از شروع دوره جدید مذاکرات در وین که این روزها بازار دستگاه دیپلماسی را دوباره داغ کرده است اما اظهارات جدید ظریف حاکی از چرخش 180 درجه ای گزینه احتمالی اصلاح طلبان برای انتخابات پیش رو شد.

وی در اظهارنظری پیرامون ورود به انتخابات ریاست جمهوری گفت: «تصور می کنید که علت این حجم از تخریبات گسترده علیه وزارت خارجه که نظیرش در تاریخ معاصر دیده نشده، چیست؟ جز این است که این جریان ترسیده از حضور محمد جواد ظریف در انتخابات ریاست جمهوری 1400!»

ظریف در جریان حضورش در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس برای پاسخگویی درباره اقدام خرابکارانه در نطنز درحالی که مذاکرات کمیسیون مشترک برجام در وین در حال برگزاری بود عنوان کرد: «اگر فشارها علیه من متوقف نشود، نامزد انتخابات می‌شوم و رأی هم می‌آورم»

ظریف در این سخنان مدعی شد که نگران رای نیاوردن نیست و مطمئن است که در صورت شرکت در انتخابات رای خواهد آورد و بیشتر نگرانیش از رای آوردن است!

طرح این اظهارات از سوی مرد برجامی دولت آن هم بعد از جدی شدن سید حسن خمینی دیگر گزینه اصلاح طلبان برای عدم ورود به کارزار انتخابات و درست زمانی که تنور مذاکرات در وین در حال داغ شدن است تنها یک شبهه را به ذهن مردم مخابره می کند و آن اینکه انگیزه ظریف برای برداشت محصول برجام آن هم در گود رقابت های انتخاباتی قوت پیدا کرده است. ظریف با تصور آنکه در پایان عمر دولت و یکه تازی در بین گزینه های اصلاح طلب بتواند از درخت برجام گلابی برداشت کند باز هم متوسل به مذاکرات شده و این بار مواضع خود درباره عدم ورود به رقابت های انتخاباتی را تغییر داده تا به یک باره خود را هم توانمند و هم دارای تجربه برای ورود به گود انتخابات معرفی کند.

او البته پیش از این نیز از ابزار مذاکره برای پیروزی جریان مورد علاقه خود استفاده کرده بود. وی در دولت اصلاحات و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ در شرایطی که ایران به ریاست حسن روحانی مذاکرات سعدآباد را پیش گرفته بود به عنوان یکی از اعضای تیم مذاکره کننده در سخنانی غیر رسمی با البرادعی گفته بود: «بسیاری از کاندیداهای رقابت انتخاباتی ایران از شکست مذاکرات سود می برند؛ اعتبار اروپایی ها و مذاکره کنندگان هر دو در ایران از بین رفته است و این مشکل اعتماد به جبهه ما در خانه بود»

این سخنان ظریف با البرادعی شاید به ظاهر برای احقاق حقوق هسته‌ای مردم ایران بود اما بعدها با روی روی کار آمدن دولت حسن روحانی و سکانداری ظریف در وزارت امور خارجه نشان داد که وی حتی در جریان مذاکرات بین المللی و رایزنی با مقامات کشور های بیگانه نیز دغدغه‌های حزبی و سیاسی جریان سیاسی مطبوع خود را پیگیری می کند و ابایی از پیگیری منافع حزب مطبوعش ندارد.

پیگیری منافع حزبی از سوی مرد شماره یک دیپلماسی کشور البته تنها به این موارد ختم نمی شود. وی یک سال قبل از انتخابات مجلس دهم در اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا در گفت و گو با هاله اسفندیاری، یکی از عناصر انقلاب‌های مخملین، از تبعات شکست مذاکرات ابراز نگرانی کرده و به او یادآوری کرده بود که اگر مذاکرات شکست بخورد؛ جریان رقیب آنها انتخابات مجلس را خواهد برد!

به نظر می رسد حرف های ضد و نقیض ظریف درباره ورود یا عدم ورود به کارزار انتخابات درپی برداشت انتخاباتی از مذاکرات است؛ کسی که زمانی نه چندان دور با قدرت ادعا می کرد که وارد رقابت های انتخاباتی نخواهد شد چون نه تخصص دارد و نه تجربه این مسئولیت را، با شروع دولت دموکرات در آمریکا و بستن امید به گزینه های دولت جو بایدن برای رسیدن به توافق در مذاکرات چرخش چندین درجه ای در مواضعش داده و حالا منتقدانش را تهدید به ورود به انتخابات می کند.

انتهای پیام/ک

captcha