همایش «خانواده، جایگاه و قداست آن» در اراک برگزار می‌شود مقابله با‌ خلق پول و تورم ‌با کاهش ناترازی بانک‌ها‌ تهران 7 سال بدون مازوت؛ اراک هر سال بیشتر از پارسال! نشست کمیسیون امنیت‌ ملی با مسئولان وزارت‌خارجه/باقری درباره مذاکرات به نمایندگان گزارش می‌دهد خطیب‌زاده: نه تعجیل داریم و نه اجازه می‌دهیم کسی با وقت و انرژی ما در وین بازی کند/ دور بعدی مذاکرات آخر هفته جاری هوای اراک در وضعیت قرمز قرار گرفت 185میلیارد ریال برای پرداخت حقوق فرهنگیان استان در اولویت قرار گیرد/ سند تحول بنیادین آموزش و پرورش برای اولین بار در اراک اجرایی می شود تزریق دوز سوم واکسن کرونا به افراد بالای ۴۰ سال آغاز شد اعتبار مالی ۸۵۴ طرح مصوب در سفرهای استانیِ رئیس‌جمهور چگونه تهیه می‌شود؟ تیم مذاکره‌کننده ایرانی از پشتوانه کارشناسی قوی برخوردار است/آشفتگی غرب از مواضع صریح و بسته‌های پیشنهادی رفع کلیه تحریم‌های ایران
دوشنبه ۱۵ آذر ۱۴۰۰ - ۱۳:۰۲
کد خبر: 86277
تاریخ انتشار: ۲۷ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۱:۴۲
یادداشت؛

الگویی فراتر از دموکراسی

مردم‌سالاری ديني به‌عنوان بديلي مناسب و کارآمد براي الگوی دموکراسي غربي در حکومت اسلامي مطرح است؛ الگوي رفتاری‌ای که در آن مردم مبنا و محور هستند و حکومت، نخبگان و مسئولان موظف‌اند نسبت به ولی‌نعمتان خود یعنی مردم، سپاسگزار و خدمتگزار باشند.

به گزارش دیار آفتاب؛ هر الگوي حکومتي، مبتني بر روشي است که در آن، حد و حدود حاکمان و مردمان، تعریف‌شده است، بر اين اساس حکومت اسلامي نيز نسبت به مقوله «روش» بايد حساس باشد و چنان نيست که بتوان از هر روشي براي اداره جامعه اسلامي بهره جست.

درحالی‌که ايجاد تقابل بين خواست مردم و اراده الهي، ازجمله دستاوردهای شوم قرون‌وسطایی در غرب است، ازنظر اسلام در حكومت اسلامي رابطه حكومت با مردم بسيار فراتر از رابطه مادي و خشك حکومت‌های غیردینی با مردم بوده و حكومت و دولت اسلامي ابزاري تلقي می‌شود براي اجراي دستورات الهي و از آن جمله برپایی ارزش‌های ناب اسلامي و ترويج آن در جهت رشد و تعالي  جامعه که روش خاص خود را دارد و چنان نيست که بتواند با به‌کارگیری «روش‌های غربي» به این اهداف نائل آمد.

ازآنجاکه حکومت اسلامي ارزش‌های خاص خود مبتنی بر رشد و تعالی معنوی در عموم جامعه را در سرلوحه دارد، بديهي است که بايد روش حکومتي ویژه‌ای نيز داشته باشد.

اين روش در عين مخالفت با دموکراسي غربي، با استبداد و ديکتاتوري نيز در تضاد است، روشی که از آن به «مردم‌سالاری دینی» تعبیر می‌شود. غالباً در تحلیل‌های مربوط به دموکراسی به تعداد و دفعات برگزاري انتخابات در يک واحد سياسي اشاره می‌شود و از ميزان رجوع نظام سياسي به آراي عمومي، قوت و يا ضعف مردم‌سالاری را در آن نظام، نتيجه می‌گیرند.

اين در حالي است که در نگرش اسلامي، مردم‌سالاری به‌هیچ‌وجه به معناي نفي «ارزش‌مداری» نبوده و در حقيقت، حقوق توده‌های مردم، مدنظر است و اين تصور که می‌توان ايمان و ارزش‌های ديني مردم را به بازي گرفت و با طرح دموکراسي به جنگ مباني ارزشي نظام سياسي اسلام رفت باطل بوده و بامعنای مردم‌سالاری ديني قرابت و همخواني ندارد.

بر اين اساس، مردم‌سالاری ديني در چارچوب اصول و ارزش‌های اسلامي، معنا و مفهوم می‌یابد که البته در خصوص دموکراسي نيز اين مطلب صادق است و مشاهده می‌شود که ارزش‌های حاکم در گفتمان سياسي غرب، تماماً در تعریف الگوي غربي از دموکراسي که بر مبنای اومانیسم و فردگرایی شکل می‌گیرد نیز تجلي دارند و اما همين تفاوت در مبانی و معناست که مردم‌سالاری ديني را به‌طور مشخص از دموکراسي غربي جدا می‌کند.

بدين ترتيب مردم‌سالاری ديني به‌عنوان بديلي مناسب و کارآمد براي الگوی دموکراسي غربي در حکومت اسلامي مطرح است؛ الگوي رفتاری‌ای که در آن مردم مبنا و محور هستند و حکومت، نخبگان و مسئولان موظف‌اند نسبت به ولی‌نعمتان خود یعنی مردم، سپاسگزار و خدمتگزار باشند.

یادداشت از علیرضا کاظمی فعال دانشجویی و روزنامه نگار

انتهای پیام/

captcha
آخرین اخبار