تصادف زنجیره ای 8 وسیله نقلیه در پل بسیج اراک سه مجروح داشت آلومینیوم اراک-فولاد خوزستان/ خطیبی به دنبال اولین برد، نکونام در اندیشه صدر نشینی ترور دانشمندان نشانه ضعف و ناتوانایی دشمنان است/ ماهیت پلید رژیم صهیونیستی نزد جامعه ورزشی کشور کاملاً روشن است مشاور خانواده نماینده بخش معدن در اتاق بازرگانی شد/ فرارهای مالیاتی با کارت‌های بازرگانی اجاره‌ای انجام می‌شود واکنش‌ها به ترور شهید فخری زاده به‌گونه‌ای باشد که لرزه بر اندام دشمنان بیندازد/ملت ایران راه پرافتخار شهدای خود را باقوت ادامه می‌دهند اقدامات مجلس یازدهم از حمایت معیشتی تا طرح جمعیت و تعالی خانواده شتاب بخشی به روند اجرای پروژه‌های عمرانی شازند با ورود قرارگاه خاتم‌الانبیاء/تکمیل 5 پروژه با اعتبار 300 میلیارد تومانی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در پیامی درگذشت حجت‌الاسلام شهیدی را تسلیت گفتند. میراث حسن روحانی برای اصلاح‌طلبان چیست؟ وزارت اطلاعات: سرنخ‌هایی از عاملان حمله تروریستی به دست آمده است
دوشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۹ - ۱۷:۰۹
کد خبر: 79800
تاریخ انتشار: ۲۴ آبان ۱۳۹۹ - ۰۹:۴۳
یادداشت؛

دیپلماسی بنفش؛ التماس از بایدن، انفعال در قره باغ

رسانه های جریان خاص در شرایطی که دولت باید توان دیپلماتیک خود را بر ماجرای قره باغ در شمال غرب کشور می گذاشت، مدام شیپور انتخابات آمریکا را نواختند و در انتها از شوق پرچم های سفیدِ التماس و تسلیم را بر سر در خانه هایشان کوبیدند.

به گزارش دیار آفتاب؛ سال ۹۵ بود که رحمانیان مدیر مسئول روزنامه شرق در گفتگویی با حسین دهباشی در اظهار نظری در خصوص نوع مواجهه رسانه های حامی برجام با این توافق این گونه گفت که: (من مبالغه را قبول دارم. این مبالغه‌ها باید می‌شد به این خاطر که فضا خیلی فضای تنگ و ترشی بود، دولت باید در حقیقت این موضوع را(برجام) قدری بزک می‌کرد که بتواند حرفش را به کرسی بنشاند.)

به عبارتی رحمانیان اعتراف می کند که رسانه های حامی این توافق با بزک کردن آن و تعریف دستاورد هایی رؤیایی، دولت روحانی را کمک کردند تا نسبت به پاسخ گویی به انتقادات، فرار روبه رو جلو داشته باشد.

باید گفت اینجاست که رسانه ها پروپاگاندایی به راه انداختند تا اقدام دولت را فراتر از آن چیزی که بود به نمایش بگذارند و از روز بعد از توافق با تیترهایی مانند: (بی‌نظیر در تاریخ، آغاز پایان تحریم ها، پیروزی بدون جنگ، فروپاشی سازمان تحریم‌ها، اینک بدون تحریم) با حربه تکرار دروغ بزرگ، این رؤیا را به خورد افکار عمومی دادند و جریان رسانه ای را به شکلی مدیریت کردند تا تنها راه حل مشکلات را مذاکره و تن دادن به خواسته های به اصطلاح کدخدا جلوه دهند.

آنچیزی که قابل توجه است اینجاست که حالا پس از گذشت هفت سال از آغاز دولت حسن روحانی و نزدیک شش سال از توافق برجام ضعف مدیریتی دولت مردان و بی فایده بودن برجام بر همگان واضح شده است اما گویا دولت و رسانه ها قصد ندارند که از روش های اقواگرانه رسانه ای دست بردارند و گویا که راهِ زنده شدن خود و جریانشان را در این بازه از تاریخ یافته اند.

رسانه های زنجیره ای که تا دیروز از افت بدنه اجتماعی اصلاحات می گفتند و هر چه فریاد داشتند بر سر روحانی می کشیدند حالا بعد از اعلام غیر رسمی پیروزی بایدن در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا خون تازه ای در رگ هایشان به راه افتاده است و دوباره افتاده اند به جان افکار عمومی که خیر دنیا و آخرت را در مذاکره با بایدن نشان دهند. رسانه هایی که دیروز برجام را، به اعتراف خودشان، بزک کردند حالا به دنبال بزک کردن بایدن و در کل دموکرات ها هستند.

دموکرات هایی که خروجی تماس تلفنی با اوبامای مؤدبشان بیشترین تحریم‌های آمریکا علیه ایران در طول انقلاب اسلامی بود و امضای جان کری شان به اندازه ی حماقت های ترامپ تضمین داشت.

بدون شک اصلاح طلبان می دانند که از بایدن هم آبی برای مردم گرم نخواهد شد اما امپراطوری رسانه ای خود را قطار کرده اند چرا که حیات خود را در مذاکره می بینند و حتی حاضرند در این مسیر بیشترین ذلت ها را هم تجربه کنند حتی اگر از این سوراخ نه یکبار که چندین بار گزیده شده باشند.

رسانه های جریان خاص در شرایطی که دولت باید توان دیپلماتیک خود را بر ماجرای قره باغ در شمال غرب کشور می گذاشت، مدام شیپور انتخابات آمریکا را نواختند و در انتها از شوق پرچم های سفیدِ التماس و تسلیم را بر سر در خانه هایشان کوبیدند.در این شرایط حساس منطقه ای به اصطلاح قهرمانان دیپلماسی در حالت سکوت محض و انفعال فقط بر جولان رژیم صهیونیستی و اردوغان رویا پرداز بر مرزهای شمال غرب نظاره کردند و از سویی دیگر دست بر زیر چانه زده در افق خیره شدند تا شاید بایدن سوار بر اسب سفید آرزوهایشان بیاید و آنها را از منجلاب سیاسی ای که در آن گرفتار آمده اند نجات دهد.

رسانه های زنجیره ای، دیروز برجام را بزک کردند و امروز بایدن را و در این میان مانند هفت سال گذشته این مردم هستند که در دریای آمال و آرزوی این دست رسانه ها و بزرگانشان غرق خواهند شد. بی خبر از آنکه درمان بیماری های کشور در داخل است و نه در اختیار دموکرات هایی که با دستان آهنین پنهان شده پشت آستین مخملی قرار دارند.

میلاد ملکی، دبیر نهضت سواد رسانه انقلاب اسلامی استان مرکزی

انتهای پیام/

captcha