حامیان روحانی در تلاش برای سیاه‌نمایی و تخریب دولت سیزدهم/ پاشیدن بذر ناامیدی در جامعه با اخبار غیر رسمی برنامه‌ریزی تحویل 8 میلیون دُز واکسن «پاستوکووک»/ امکان تشخیص ۲۵۰ هزار آزمایش روزانه کرونا خانه‌دار شدن با 15 میلیون تومان در گرو همکاری شبکه بانکی/ آیا تسهیلات بانکی صرف رونق اقتصاد می‌شود‌ تاخیر در صدور روادید برای ورزشکاران/ کارشکنی یا ضعف روابط بین الملل فدراسیون‌ها؟ سوخت رسانی در تعدادی از جایگاه استان مرکزی برقرار شد/سهمیه سوخت در کارت‌های شهروندان محفوظ است حمله سایبری پمپ بنزین ها در سایه کم کاری در راه اندازی شبکه اطلاعات ملی بازگشت تدریجی عرضه سوخت در جایگاه‌ها به روال عادی/ مشکل جایگاه‌های سوخت در اسرع وقت حل می شود امکان رفع فیلتر توئیتر و تلگرام با اجرای طرح حمایت از کاربران/ نقاط قوت نسخه جدید طرح صیانت چیست؟ حمله سایبری به سامانه سوخت‌گیری در پمپ بنزین‌ها/ اطلاعات تکمیلی پس از جمع‌بندی نهایی منتشر می‌شود شروع خوب سریال جدید شبکه سه/ «سرجوخه» درباره کدام سلبریتی‌ها افشاگری می‌کند؟
چهارشنبه ۰۵ آبان ۱۴۰۰ - ۰۷:۰۳
کد خبر: 6733
تاریخ انتشار: ۲۹ تیر ۱۳۹۵ - ۱۵:۰۰
مردم اراک در مورد اشتغال چه می گویند؛

با کم می شود ساخت با بیکاری نه

در نگاه ناظر بیرونی این تلقی ایجاد می شود که در شهرهای صنعتی مثل اراک مسئله اشتغال آن چنان بغرنج نیست اما واقعیت چیز دیگری است چون مسائل اقتصادی خصوصا بیکاری از دغدغه های اساسی مردم شهر اراک خصوصا جوانترها به شمار می رود.
به گزارش دیار آفتاب؛ در نگاه ناظر بیرونی این تلقی ایجاد می شود که در شهرهای صنعتی مثل اراک مسئله اشتغال آن چنان بغرنج نیست اما واقعیت چیز دیگری است چون مسائل اقتصادی خصوصا بیکاری از دغدغه های اساسی مردم  شهر اراک خصوصا جوانترها به شمار می رود. در ادامه نظرات تعدادی از همشهریان را در تریبون آزاد دیار آفتاب با موضوع اشتغال می خوانید.

بدون پشتوانه مالی نمی توان حتی به ازدواج فکر کرد/باید به جوانان بیشتر بها دهند

جوان 25 ساله ای که دانشجوی رشته تربیت بدنی است و برای تأمین مخارج زندگی و تحصیلش مجبور است در فروشگاه لوازم ساختمانی به عنوان فروشنده کار کند، می گوید: وضعیت اشتغال با توجه به آنچه می بینم خوب نیست. خیلی از دوستان و آشنایان همسن و سال من بیکارند و حداقل موقعیت شغلی که من دارم را هم ندارند.
من به خاطر تحصیل در رشته تربیت بدنی که خیلی به آن علاقه دارم کار می کنم اما از آینده شغلی خود مطمئن نیستم. در کل وضعیت اشتغال در شهر اراک با توجه به صنعتی بودن این شهر باید خیلی بهتر از اینها باشد.
علاوه بر بیکاری عده ای مشغول به کارهایی هستند که موقتی و فصلی است و آینده ای برای ادامه کار وجود ندارد و بدون پشتوانه مالی و کار نمی توان به تشکیل خانواده و ازدواج حتی فکر کرد؛ وقتی از پس خرج و مخارج خودم بر نمی آیم چرا کسی را سربار خودم کنم.
 
فیشهای نجومی امید جوانان را ناامید می کند

کارمند بازنشسته ای که دغدغه آسیبهای اجتماعی ناشی از بیکاری را دارد، می گوید: بسیار آزار دهنده است وقتی جوانان تحصیلکرده ای را می بینید که بر اثر بیکاری در پارکها جمع می شوند و قلیان می کشند یا هزار کار مگوی دیگر انجام می دهند.
من یک روز پس از سربازی بیکار نبودم و از بین چند موقعیت شغلی که در کارخانجات و ادارات اراک وجود داشت یکی را انتخاب کردم و مشغول شدم اما متأسفانه الآن شرایط کار در شهر صنعتی اراک اصلا خوب نیست.
جوان فوق لیسانس من وقتی راضی به اشتغال در پایین ترین سطح شغل از لحاظ اجتماعی و اقتصادی است و پیدا نمی کند، فیش نجومی مسئولی را می بیند دیگر چه امیدی برایش باقی می ماند.
دولت باید با احیا صنایع و ساماندهی وضع اقتصاد جوانان را برای اشتغال و زندگی مشترک امیدوار کند.
 
نظارت و برخورد با متخلفین، جوانان را به عدالت امیدوار می کند

شهروند اراکی دیگری مسئله اصلی در رفع مسائل اقتصادی و اشتغال را نظارت می داند و می گوید: واردات بی رویه انواع و اقسام محصولات از کشورهای دیگر باعث رکود شدید صنایع داخلی و بیکاری کارگران شده است از طرف دیگر اعلام وجود 950 نفر با فیشهای نجومی در کشور نشان می دهد نظارت کافی و درستی صورت نمی گیرد.
وقتی همه شرایط دست به دست هم می دهد که مسئولی چندصد برابر یک باز نشسته حقوق بگیرد جوان ما برایش مسجل می شود رابطه بازی بر قانون ارجح است و دیگر نمی توان از  عدالت و حلال و حرام برایش صحبت کرد.
نظارت و برخورد با متخلفین، جوانان را به جاری شدن عدالت در جامعه و رفع تبعیض ها امیدوار می کند.
 
یافتن شغل برای بانوان بسیار دشوار است

اشتغال بانوان مسئله دیگری بود که شهروند دیگری به آن اشاره کرد و گفت: پیدا کردن کار برای بانوان بسیار دشوار است چون یا شغل درخور شأنی پیدا نمیشود یا درآمد بسیار کمی دارد که ارزش صرف وقت را ندارد.
از طرفی در شرایطی که برای گذران زندگی افراد باید چند شغله باشند وقتی جوانی بیکار در جامعه باشد طبیعتا زمینه ازدواج و تشکیل خانواده برایش مهیا نمی شود.
والدین نیز یکی از دغدغه هایشان که بار روانی زیادی به آنان تحمیل می کند اشتغال جوانانشان است. تحمل این شرایط برای پدران و مادران بسیار سخت است.
احساس می کنم انتقاد مردم از مسئولین فایده ای ندارد اما امیدوارم برای جوانانی که به هزار امید و آرزو درس خوانده اند و الآن بیکارند، فکری کنند.
 
ورود و جذب افراد غیربومی معضل اساسی اراک است

به جوان 21 ساله بر می خوریم که ورزش را به صورت حرفه ای دنبال می کند و فصل گذشته را در تیم فوتبال آلومینیوم اراک سپری کرده است. این فوتبالیست جوان می گوید: دو فصل پیش پس از حضور در تیم امیدهای استقلال به پارسه تهران رفتم و از آنجا به عنوان سهمیه زیر 23 سال به آلومینیوم اراک منتقل شدم.
شرایط در تیم پارسه بسیار بهتر بود اما اکنون آلومینیوم با جذب بازیکنان غیر بومی عذر من با 4 سال سابقه بازی در لیگ آزادگان  و چند بازیکن بومی دیگر را خواسته است. به این نتیجه رسیده ام که دور بودن از اراک برای من که جز خدا آشنا و رابطی ندارم بهتر است.
اگر به گذشته برگردیم فوتبالیست شدن را انتخاب نمیکردم اما در شرایط حال نا امید نیستم و معتقدم جا برای پیشرفت وجود دارد و برای موفقیت تلاش می کنم.
این فوتبالیست جوان در ادامه به  مسئله بیکاری پرداخت و گفت: مسئله بیکاری در شهر اراک هم با ورود و جذب افراد غیربومی بیشتر شده است و گزینش غیر بومی و معضل اساسی است.
هر کس از بیرون اراک نگاه کند می گوید در شهر صنعتی اراک بیکاری نیست اما من وقتی به اطرافیانم نگاه می کنم می بینم دغدغه اصلی شان اشتغال است و تصور درستی از آینده شغلی شان ندارند.
 
بیکاری، فشار روانی زیادی به خانواده ها تحمیل می کند

شهروند دیگری دغدغه خانواده ها برای اشتغال و ازدواج فرزندانشان را مطرح می کند و می گوید: والدینی که چند فرزند جوان آماده ورود به بازار کار و تشکیل خانواده دارند؛ دغدغه زیادی برای آینده شان احساس می کنند و فشار روانی زیادی متحمل می شوند.
از طرفی بیکاری زمینه ساز گناه و خلاف فرزندانشان می شود و این مسئله فشار روانی خانواده را چندین برابر می کند.
درست است جوانان باید همت کنند و با تحصیل و کسب تخصص خود را برای اشتغال آماده کنند اما مسئولین نیز باید به فکر باشند که با اشتغال زایی بسیاری از آسیب های اجتماعی را کاهش دهند.
 
حق با صاحبان فیشهای نجومی است!

جمع دوستانه چهار نفره خود را دانشجویان رشته الکترونیک معرفی می کنند

یکی از آنها می گوید: هر چهار نفر ما دانشجوی رشته الکترونیک دانشگاه آزاد اراک هستیم که یکی درسش تمام شده و سه نفر دیگر تا سال آینده فارغ التحصیل می شویم.
اوایل رشته تحصیلی الکترونیک را به خاطر بازار کار و آینده شغلی انتخاب کردم اما الآن متوجه شدم اشتباه کرده ام.
شنیده ام برای آزمون جذب هفتاد نفر در پتروشیمی سه هزار نفر ثبت نام کرده اند؛ این نشان می دهد واقعا بیکاری چه مسئله بزرگی برای جوانان اراک است.
وقتی به اطراف خودم بین آشنایان نگاه می کنم می بینم یا کارهای مقطعی داشته اند یا بیکارند و این باعث می شود منتظر باشم تا پس از پایان تحصیل و خدمت سربازی برای آینده خود تصمیم بگیرم.
در مورد فیشهای نجومی من حق را به کسانی که حقوقهای نجومی گرفته اند می دهم چون زرنگ بوده اند و از ضعف ساختار نظارتی استفاده کرده اند مشکل از آنجایی است که اجازه چنین کاری را با عدم نظارت داده است.

غرورم را خدشه دار نمی کنم

جوان دیگر می گوید: سه ماه از فاغ التحصیلی ام می گذرد و هر جا برای کار می روی اول می گوید مدرک بعد کارت پایان خدمت سربازی می خواهد و اگر اینها را داشته باشید، سه سال سابقه کار می خواهند که برای امثال من مقدور نیست. این شرایط باعث می شود که جوانان تحصیلکرده هم به شغل آزاد رو بیاورند.
از طرفی چون اقدام خاصی از مسئولین برای رفع مسئله اشتغال نمی بینم غرور خودم را خدشه دار نمی کنم که به آنها رو بزنم.
در مورد فیشهای نجومی هم دو برخورد می توان داشت اول اینکه وقتی می بینید شرایط برای سو استفاده فراهم است همرنگ جماعت شوید و پیشرفت کنید و دوم اینکه تأسف بخورید.
 
مدیران غیربومی؛ چالشی برای حل معضل بیکاری

یکی از جوانان این جمع که ساکت تر از دیگران است می گوید: درست است که کارگران غیربومی تأثیر زیادی بر بیکاری جوانان شهر اراک دارند اما مدیران غیر بومی هم با در نظر نگرفتن منافع شهر و استان در دوران مدیریت خود تصمیماتی گرفته اند که مسئله بیکاری را تشدید کرده است.
مدیر غیر بومی اگر دلسوز نباشد صرفا دوره کوتاه مسئولیتش برایش مهم است و به آینده شهر توجهی نمی کند.
ضمنا وقتی روان شناسان آسیبهای اجتماعی را بررسی می کنند نهایتا به بیکاری می رسند اما وقتی فکری برای سامان دادن به وضعیت اشتغال نمی شود، همه این پژوهشها و تحقیقیات یعنی تقریبا هیچ...
 
با کم می شود ساخت با بیکاری نه

آخرین عضو این جمع جوان هم می گوید: من فقط نیروی جوانی هستم که می توانم تخصصی پیدا کنم و آن را ارائه کنم و کار دیگری از دستم بر نمی آید؛ مسئولین هم می دانند باید پیگیر رفع مسئله اشتغال باشند پس فعلا به پایان تحصیل و انجام خدمت سربازی فکر میکنم.
البته دوستانی که این مراحل را هم طی کرده اند اکثرا هنوز دنبال کارند یا اگر توانسته اند سرمایه ای دست و پا کنند وارد مشاغل آزاد شده اند که اگر چهار سال زودتر این کار را انجام می دادند تجربه و تبحر بیشتری داشتند.
وقتی مسئولی نجومی حقوق می گیرد و از طرفی کارگران کارخانه ای بدون دلیل تعدیل می شوند به این نتیجه می رسیم چارچوب درستی برای نظارت وجود ندارد.
اشتغال کلید حل بسیاری از مشکلات است حتی اگر شغل پردرآمدی نباشد چون با کم می شود ساخت اما با بیکاری نه.
 
انتهای پیام/ش
captcha
آخرین اخبار