مديركل جديد صدا و سيماي استان مركزي منصوب شد  ایجاد ساختار تبادلات پولی آسیایی ضروری است رأی محکومیت «نجفی» ابلاغ شد/ حبس 7 سال و 8 ماه در انتظار شهردار اسبق تهران ایجاد سطح خود تمیز شونده مقاوم در برابر ابر ویروس‌ها انسان، دشمن شماره یک میمون‌ها چگونه رانندگان بسیجی اعتصاب کامیونداران را شکستند؟ روایتی از مقاومت اسطوره‌ای نیروهای ارتش سوریه در پایگاه‌های تحت محاصره/ فرمانده سوری که جانش را فدای نجات نیروهایش کرد +تصاویر ماهیت قرص‌های جاسازی شده در کیک مشخص شد/ خبری از ترامادول و مخدر نیست مرز عراق و سوریه در کنترل کامل حشد شعبی/ دستگیری یکی از سرکردگان مطرح داعش در شرق فلوجه هزینه های میلیاردی برای تصاحب کرسی های سبز رنگ بهارستان
شنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۸ - ۱۹:۵۵
کد خبر: 65371
تاریخ انتشار: ۰۷ آذر ۱۳۹۸ - ۰۸:۳۷

وقتی دیپلماسی علمی، اقتصادی وفرهنگی زیر چکمه های دیپلمات های سیاسی له می شود/نحوه برخورد برخی کشور ها با ورزشکاران و دانشمندان ایرانی نتیجه نگاه تک بعدی دولت به دیپلماسی

متاسفانه در عرصه دیپلماتیک همچنان بعد از گذر 6 سال از دولت حسن روحانی تلاش دیپلماتیک دولت بیشتر سوار بر فضای سیاسی است و در عرصه های ورزشی، علمی، فرهنگی و اقتصادی دست آوردهای آنچنانی نداشته است. این درحالی است که امروزِ روز در دنیای در حال توسعه تمرکزِ بر دیپلماسی علمی و اقتصادی از اهمیت بسیاری برخوردار است.

به گزارش دیار آفتاب؛ طی روزهای گذشته لغو برگزاری جام جهانی کشتی در ایران و برقراری دوباره آن و مخالفت برخی از کشور ها برای حضور در این مسابقات به علت نا آرامی های هفته گذشته، برای چندمین بار بحث مهم دیپلماسی در ایران را به یکی از مهم ترین موضوعات حال حاضر تبدیل کرد.

اگر بخواهیم از عقب تر به این مهم بپردازیم باید گفت که با روی کار آمدن دولت حسن روحانی با عنوان تدبیر و امید، تمرکز بر شعار دیپلماسی، از محوری ترین اقدامات دولت شد و به نوعی دولت در هر عرصه ای حل مشکلات و یا حتی حرکت رو به جلو را متوجه تعامل و برقراری دیپلماسی سیاسی با دنیا دانست.

دیپلماسی دولت حسن روحانی با محوریت محمد جواد ظریف به عنوان برند دیپلماسی جریان اصلاح طلب و دولت، صرف چارچوب های سیاسی و تعامل با غرب بر سر موضوعاتی چون مسئله هسته ای ایران شد و تیم دیپلمات دولت و به نوعی تمام ارکان دولت انرژی خود را برای برقراری ارتباط با غرب و از آن مهم تر آمریکا به عنوان کدخدای اروپا، گذاشتند.

نتیجه دیپلماسی دولتی ها که معتقد به رعایت اصول ظاهری و کلامی دیپلماسی بودند، برجام شد، که آن نیز مدت زیادی دوام نیاورد و به اعتراف بسیاری از اعضای دولتِ به اصطلاح دیپلماسی محور، نتیجه ای جز هیچ نداشت.

نکته حائز اهمیت و اشتباه ساختاری دولت حسن روحانی تمرکز بیش از حد بر دیپلماسی سیاسی بود؛ امروزه در دنیا هیچ متفکری مخالف تعامل و دیپلماسی سازنده نیست اما آن چه که باید مورد توجه قرار گیرد توجه به دیپلماسی در تمام ابعاد مورد نیاز یک کشور است.  ابعاد علمی، اقتصادی و حتی در عرصه هایی چون فرهنگی و ورزشی از اصلی ترین مواردی است که در موضوع تعامل سازده با دنیا باید به آنها توجه کرد.

می توان گفت که دولت حسن روحانی نگاهی تک بعدی به دیپلماسی داشت چرا که تنها به دنبال کسب نتیجه ای برای برداشت های داخلی بود و شاید نگاه آنچنان بلند مدتی به موضوعات حال حاضر کشور در عرصه دیپلماسی نداشتند.

با نگاهی به تحلیلِ برخی از  تحلیل گران از شرایط موجود، باید گفت که در شرایطی که با تهاجم ترکیبی دشمن مواجه هستیم نقش دستگاه دیپلماسی در هر زمینه ای بارز خواهد بود. چرا که فشار های اقتصادی از سویی و انجام تبلیغات سوء و ایجاد آشوب در کشور از سویی دیگر نه تنها در شرایط سیاسی کشور بلکه بر نگرش سرمایه گذاران اقتصادی و حتی گردشگران نیز تاثیر گذار خواهد بود. حال سوال این جاست برنامه وزارت امور خارجه در راستای مقابله با این نوع سیاه نمایی های فرهنگی و اقتصادی و سیاسی، تا به حال چه بوده و از این به بعد چه خواهد بود؟

امروز تقابل با سیاست های خصمانه دشمنان در عرصه های مختلف یک مسئله اساسی است و نیاز به توجه خاصی دارد. اما متاسفانه در عرصه دیپلماتیک همچنان بعد از گذر 6 سال از دولت حسن روحانی تلاش دیپلماتیک دولت بیشتر سوار بر فضای سیاسی است و در عرصه های ورزشی، علمی، فرهنگی و اقتصادی دست آوردهای آنچنانی نداشته است. این درحالی است که امروزِ روز در دنیای در حال توسعه تمرکزِ بر دیپلماسی علمی و اقتصادی از اهمیت بسیاری برخوردار است.

طی سال های گذشته نحوه برخورد با ورزشکاران، دانشمندان و  حتی از نظر سیاسی، برخورد با سفرای ایران در برخی از کشورها، مانند هلند نشان از ضعف دستگاه دیپلماسی در حوزه های مختلف دارد.

به عنوان نمونه در حوزه دیپلماسی اقتصادی نیز بیش از یک سال است که از ایجاد معاونت دیپلماسی اقتصادی وزارت خارجه می گذرد اما همچنان خبر های تلاش های سیاسی آقایان بیش تر از تلاش های اقتصادیشان دیده و شنیده می شود.

در همین حوادث اخیر مرتبط با جام جهانی کشتی علی رغم بازگشت مسابقات، باید پرسید مسئولین دیپلماسی چرا قبل از هر گونه اقدام برخی از کشور ها، برای بهبود شرایط و روشن سازی آنها نسبت به امنیت داخلی ایران اقدام نکردند؟ حتی قبل تر از آن در حوادث و حاشیه هایی مانند محرومیت تیم ملی جودو و عدم بازگشت یکی از ورزشکاران آن هم با فضاسازی فدراسیون جهانی، عملکرد دیپلماسی کشور در چه حدی بود؟

البته نمی توان تلاش دشمنان برای جلوگیری از فعالیت های نظام جمهوری اسلامی را نادیده بگیریم اما آن چه که مشهود است و با کنار هم چیدن اتفاقات می توان به آن پرداخت این است که دولت حسن روحانی به مسئله دیپلماسی نگاهی چند بعدی ندارد.

دکتر مسعود سلیمانی، پژوهشگر حوزه سلول‌های بنیادی و دانشیار دانشگاه تربیت مدرس نمونه دیگری از ظلم آمریکایی ها در حق مردم مظلوم ایران است که بیش از یک سال بدون برگزاری هیچ گونه دادگاهی در بند آمریکایی هاست ولی هنوز  نتایج دیپلماتیک اقدامات وزارت خارجه خروجی ای که باید، نداشته است.

از طرفی نگاهی به اتفاقات بعد از برجام نیز ذهن را به این سمت متبادر می کند که در حوزه علمی نیز آقایان فقط از دریافت برخی از کالاهای مصرفی و نه تکنولوژی علمی، خرسند بودند و دستاوردهای مصرفی خود را مطرح می کردند و حتی در آن زمان که به گفته خودشان دروازه هایی به سمت کشور باز کردند نیز نتوانستند از دیپلماسی علمی و اقتصادی آنچنان که باید استفاده ببرند.

 اقدامات آقایان در عرصه وزارت خارجه بیشتر در کلام و اقدامات نمایشی است و بیشتر کلاس دیپلماتیک را حس می کنیم در حالی که خروجی آنچنانی از دیپلماسی دولتی که ادعایش در این حوزه بوده است، ندیده ایم.

امید است آقایان، دیپلماسی را فراتر از سخن گفتن با مکرون و کری ببینند و با ورود جدی به عرصه دیپلماسی اقتصادی، فرهنگی رسانه ای و علمی و ورزشی ظرفیت های کشور و فرصت های موجود را فعال کنند.

انتهای پیام/

   

captcha