بدهی دولت آمریکا از مرز 23 تریلیون عبور کرد/ افزایش 16 درصدی بدهی های آمریکا از زمان به قدرت رسیدن ترامپ نظر رهبر انقلاب درباره مسئله‌ چندهمسری پیام تسلیت رهبر معظم انقلاب به مناسبت رحلت حجت الاسلام «مصطفی آژینی» اخذ تاییدیه استانداردهای بین المللی برای بازی های تولیدی در بسیج/ صرفه‌جویی «یک میلیاردتومانی» با سامانه آموزش مجازی بسیج/ پایشگرهای سازمان فضای مجازی، بومی و مبتنی بر هوش مصنوعی است یک بسیجی در درگیری با اراذل و اوباش به شهادت رسید وعده‌های حمایتی‌- انتخاباتی بسیجیان به دنبال تحقق مؤلفه‌های بیانیه گام دوم باشند برخی مدیریت های ناصحیح نوسانات اقتصادی را رقم زد/ پیگیر مشکلات مالیاتی اصناف هستیم سرلشکر باقری: ثمره تلاش‌های شهید طهرانی مقدم ایران را به قدرت اول موشکی منطقه تبدیل کرد انتحاری‌های روحانی برای حفظ آینده سیاسی‌اش
سه شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۸ - ۱۹:۳۱
کد خبر: 63680
تاریخ انتشار: ۲۸ مهر ۱۳۹۸ - ۱۴:۱۷
شهرها در اسارت مدیریت تقلیدی؛

«روز اراک»؛ تجلی فرهنگ ایرانی اسلامی یا مدیریت تقلیدی/ سهم ناچیز شهر از فرهنگ و سبک زندگی گذشتگان

امید است که روز اراک، که قدمی مثبت در مسیر مدیریت فرهنگی شهر است، منجر به حفظ تاریخ و فرهنگ اصیل این شهر باشد و محصور در نام ها نماند و شهر را از مدیریت تقلیدی نجات دهد.

به گزارش دیار آفتاب؛ سال گذشته بود که شورای اسلامی کلانشهر اراک پس از برگزاری جلسات متعدد روز 28 مهر ماه را به عنوان روز ملی اراک انتخاب و نام گذاری کردند. این روز که در تاریخ با عنوان روز صدارت امیر کبیر شناخته می شود نه تنها از نظر شخصیتی بلکه از نظر فرهنگی و تاریخی نیز برای شهر اراک که می توان گفت مبدا زندگانی امیر کبیر بوده، قابل اهمیت و توجه است.

در نگاه اول این اقدام شورای شهر و نام گذاری یک روز آن هم روزی که مرتبط با یک شخصیت بزرگ تاریخی است، حرکت قابل تقدیری است و می توان این کار را به عنوان قدمی فرهنگی و یا به عبارتی ایجاد زمینه ای فرهنگی برای مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی شهر دانست.

اما نکته ای که باید در این خصوص به آن توجه شود این است که نباید این نام گذاری ها مانند بسیاری از دیگر اقدامات ملی و استانی تبدیل به یک حرکت روتین و گزارش محور شود. نکته ای که همیشه مسئولین امر نیز قبل از انجام فعالیت مورد نظر به آن اشاره می کنند ولی متاسفانه در مرحله عمل آن چه که باید، محقق نمی شود و این قبیل کارها در حد همان همایش ها و ثبت در تقویم ها باقی می ماند.

نام گذاری روز ملی اراک آن هم در روزی که به نام شخصیتی، مسلک آشنا نامگذاری شده است، شرایط خاصی را برای مدیران شهری ایجاد می کند و سطح توقعات را نسبت به مبنا و شیوه ی مدیریتی آنها بالا می برد و ناخودآگاه ذهن را به سمت مدیریتی الگو برداری شده از شیوه مدیریتی امیرکبیر بزرگ سوق می دهد. باید گفت که این چنین نام گذاری ای نشان می دهد که اراک و روزی که به نام آن مزین شده است باید تجلی گاه زنده نگه داشتن فرهنگ، تاریخ، تمدن و شخصیت های علمی و فرهنگی این شهر باشد.

از طرفی باید گفت که مدیریت شهری حساب شده یکی از زمینه های حرکت رو به جلوی کشور خواهد بود. به هر میزان که مدیریت شهری در ابعاد مختلفی چون فرهنگی، عمرانی، اقتصادی، ترافیکی و ... ضعیف باشد به همان میزان نیز باید از حرکت سازنده و رو به جلوی کشور ناامید شد، چرا که ترتیب دادن برنامه ریزی شهری بر اساس اسناد بالادستی مانند سند چشم انداز 1404 خود جزئی لازم برای تحقق بندهای این سند است و به عبارتی  یکی از لوازم دست یابی به اهداف تعریف شده در سند چشم انداز 1404 حرکت طبق برنامه ریزی و مدیریت پایدار و یک پارچه در شهرها خواهد بود.

مدیریت فرهنگی، مدیریت ترافیکی، اصلاح ساختارهای شهری و حتی معماری شهر از جمله مواردی هستند که در ترسیم آینده یک شهر تاثیر گذار خواهند بود و به عبارتی سبک زندگی مردم آن شهر را تحت تاثیر خود قرار می دهند. این سطح از تاثیر گذاری اهمیت توجه به برنامه ریزی براساس فرهنگ و تاریخ یک شهر و کشور را افزایش می دهد. به همین جهت نگاه تقلیدی در برنامه ریزی ها و به کارگیری لوازم شهری به کار رفته در دیگر فرهنگ ها آسیب های بسیاری به شهر و حوزه مدیریتی آن وارد خواهد ساخت.

به کارگیری برخی از اماکن به بهانه تعالی بخشی فرهنگی و سعی در راستای محور قرار دادن این دست اماکن تقلیدی که از روی دست شهر های بزرگ تر و یا مدیریت شهری غربی ساخته شده اند خود از مواردی است که امروزه می توان در شهر ها دید و مورد توجه قرار داد. البته نفوذ چنین اماکن تقلیدی مانند فرهنگسراها و خانه های فرهنگ و ... به اراک خود نمونه های قابل ذکر است.

این در حالی است که در جامعه اسلامی یکی از اصلی ترین و محوری ترین اماکن تاثیر گذار در معادلات اجتماعی مساجد هستند که متاسفانه در مدیریت شهری ذره ای به این مقوله توجهی نمی شود. باید پرسید آیا مساجد علی رغم محل اجتماع عمومی بودن و محل وحدت و یک پارچگی در اولویتهای مدیریت شهری قرار دارند؟ یا اینکه مدیریت شهری سعی دارد با ایجاد اماکنی با بهانه جمع شدن اندیشمندان فرهنگی و محلی برای رجوع عموم در راستای حل مشکلات اجتماعی قدم بردارد. در صورتی که جامعه اسلامی بهترین و کم هزینه ترین مکان ها را که از نظر تمامی ابعاد حسی و عقیدتی و عقلی تاثیر گذار خواهد بود، در اختیار مدیریت شهری قرار می دهد تا بر اساس تاریخ و فرهنگ شهر از آن استفاده شود. آیا با توجه به ظرفیت موجود در مساجد، شهر نیازی به ایجاد اماکنی تقلیدی دارد؟

از طرفی اگر قرار به تصمیم گیری و برنامه ریزی بر اساس تاریخ و تمدن و فرهنگ یک شهر باشد آیا شهری مانند اراک با محوریت مساجد و حوزه های علمیه تاریخی و اثر گذار در تاریخ علم کشور و حتی جهان شیعه، نیاز به این زیر ساخت سازی های غربی دارد؟

مطمئنا برنامه ریزی در حوزه مدیریت شهری بر اساس فرهنگ و تمدن مردمان همان شهر یکی از نکاتی است که باید مورد توجه قرار گیرد. این مهم را می توان در مدیریت معماری شهر نیز  یافت. از یک سو در بین مدیران شهری، تلاش برای حفظ بافت و اماکن تاریخی شهر صورت گیرد و نطق های جذاب پی در پی ای در این حوزه انجام می شود ولی از طرفی دیگر بی توجهی به معماری حال حاضر شهر اتفاق می افتد. نمی توان یک جا از حفظ معماری تاریخ و سنتی اراک سخن گفت اما در جایی دیگر معماری جدید الاحداث شهر را مخالف با فرهنگ و تمدن تعریف کرد و یا نسبت به آن بی توجه بود و پیشرفت موریانه ای معماری غربی را در شهر ندید گرفت.

امروز نماها و معماری های به کار رفته در ساختمان های جدیدالاحداث با تلاش کلامی مدیران شهری برای حفظ بافت تاریخی سنخیت ندارد و  به عبارتی علیه یکدیگر هستند. این اتفاق نه تنها علیه تاریخ و فرهنگ شهر است بلکه آینده و سبک زندگی شهری را با خطر شدیدی روبه می سازد و از طرفی در نگاه گردشگران و یا اشخاص عبوری، شهر در بی نظم ترین حالت ممکن جلوه می کند. البته پرداخت به تاثیر معماری بر زندگی و خلقیات مردم بماند برای بعد که میتوان به صورت ویژه به آن اشاره کرد.

در این میان در حوزه مدیریت شهری و تطابق آن با فرهنگ و تاریخ یک شهر می توان به مسائلی پیرامون شیوه برخورد با مدیریت ترافیک شهر نیز پرداخت که مطمئنا پرداخت به آن نیز مغایرت های بسیاری را با فرهنگ این شهر به نمایش خواهد گذاشت. می توان گفت آن چنان که باید در تطابق مدیریت شهری با فرهنگ ایرنی اسلامی موفق نبوده ایم و تا به این لحظه فقط سعی بر برداشت نام ها و اعتبارات از تاریخ شهر و کشور داشته ایم. توجه به تطابق مدیریت شهری امروز با فرهنگ دیروز نیازمند یک مدیریت چند وجهی در عرصه شهری است که جوانب مختلف موضوع را دیده و بر اساس این نگاه چند وجهی برنامه ریزی لازم را انجام دهند.

امروز شهر قبل از هرچیز و قبل از نیاز به نام امیر کبیر، نیازمند مسلک و روش امیرکبیر است و نیاز به این دارد که مدیران شهری در کمال خود باوری به فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی از مدیریت تقلیدی خود فاصله بگیرند و با تکیه بر امکانات داخلی، در راستای مدیریت فرهنگی شهر حرکت کنند.

امید است که روز اراک، که  قدمی مثبت در مسیر مدیریت فرهنگی شهر است، منجر به حفظ تاریخ و فرهنگ اصیل این شهر باشد و محصور در نام ها نماند و شهر را از مدیریت تقلیدی نجات دهد.

انتهای پیام/

captcha