بازتاب نظر رهبر انقلاب پیرامون چند همسری در فضای مجازی رسول دانیال زاده ابر بدهکار بانکی از آلمان به کشور بازگردانده شد سونامی ورشکستگی شرکت‌های زنجیره‌ای در انگلیس/ سیاست های سردرگم در ماجرای برگزیت کار دست اقتصاد بریتانیا داد سوداگری در بازار خودرو/ پراید 47 میلیونی و پژو پارس 100 میلیونی خریدار ندارد آقای روحانی خانه شما در ولنجک متری چند؟/ از حقوق های نجومی تا فسادهای میلیادری؛ یک سوزن هم به خودتان بزنید بخش‌نامه‌های خلق‌الساعه دولت سم مهلک تولید/ امکان ورود ۵ هزار میلیارد تومان به چرخه تولید با اصلاح ماده ۳۷ قانون تأمین اجتماعی مشتریان خارجی پَر!‏/ تصمیم دولت صادرات قطب سرب و روی کشور را 50 درصد کاهش داد دستگیری سرشبکه آمدنیوز در دل دشمنان هراس انداخت/ اگر برخورد با مفسدان نباشد جامعه به اعتماد و باور به اقدام نظام نمی‌رسد شیوه انتخاب خانوارها برای دریافت بسته حمایتی/ دولت با مبارزه با فساد مقابله نمی‌کند اعتراف وزیر کشور به دقیق بودن دغدغه آیت الله جنتی
چهارشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۸ - ۲۳:۳۲
کد خبر: 63542
تاریخ انتشار: ۲۵ مهر ۱۳۹۸ - ۱۱:۵۷
بازگشت روحانی به آغوش اصلاحات؛

تلاش روحانی برای اثبات خود به اصلاح‌طلبان/روحانی در مسیر احیا؟!

در یک جمله بگوییم که وعده های سیاسی تلویحی روحانی به دوستانش شبیه وعده های اقتصادی اش به مردم عملی نخواهد شد!

به گزارش دیار آفتاب؛ طی روزهای گذشته برخی از مواضع سیاسی حسن روحانی از آغاز روزهای سیاسی خاص خبر می دهد. روزهایی که روحانی بازی با کلمات سیاسی و برخی از اصول قانونی را محور کار خود قرار خواهد داد. حسن روحانی که از ابتدای ریاست جمهوری اش در بازه های زمانی مختلف تغییر جهت های 180 درجه ای در لحن داشته و در برهه ای منتقدانه و در برهه ای دیگر با لحنی انقلابی به مسائل ورود کرده است، این بار نیز دست به تغییر جهتی دیگر زده است که شاهد آن هستیم.

روحانی بار دیگر با شورای نگهبان، اصل 113 قانون اساسی و همه پرسی در مباحث استراتژیک بازی سیاسی خود را شروع کرد، شاید که او در این برهه از زمان بقای سیاسی خود را در گرو این کلمات می یابد و سعی دارد که با بیان این چنین کلماتی به اصلاح طلبان بفهماند که انتخاب او اشتباه نبوده و روحانی 98 همان روحانی 92 است؛ با همان مواضع سیاسی.

روحانی می خواهد در کلام به اثبات برساند که اصلاح طلبان در انتخاب رحم اجاره ای خود اشتباه نکره اند و باید همچنان تا 1400 همراه روحانی و دولتش بمانند. وگرنه بیان این جملات از سوی رئیس جمهور نه کمکی به فضای اجرایی کشور می کند ونه کمکی به خود او چرا که روحانی باید نگران کاهش چندین درصدی محبوبیتش در نظر سنجی ها باشد.

نکته جالب توجه اما، عملکرد برخی از رسانه ها و تایید این چنین تحلیلی است. این رسانه ها گفته های رئیس جمهور را با عنوان احیای روحانی مطرح می کنند و این اقدام او را  قدمی برای تبدیل شدن به روحانی 92 می دانند.

در تحلیلی که از سخنان رئیس جمهور در یکی از این رسانه ها منتشر شده است نویسنده این چنین می نویسد:

«اکنون آ‌ن‌چه که بیشتر مورد توجه نگارنده قرار گرفته، «بازگشت روحانی» به عرصه واقع و گذار او از دوران انفعال کوتاه مدت‌اش است و جان کلام نوشتار این جمله است «آری! روحانی همان روحانی سابق است و انفعال دو ساله او نه قابل باور و نه منطقی بود»

اصلاح طلبان بازه زمانی 96 تا امروز روحانی را دوره انفعال او در حوزه سیاسی می دانند و این مسئله را مطرح می کنند که او آنقدر در فشار ها و دغدغه ها گرفتار بوده است که به انفعال سیاسی و دوری از وعده های سیاسی ای که در سال های 92 و 96 داده بود منجر شده است.

 در ادامه این تحلیل آمده است:

«روحانی همچنان روحانی است و اکنون او از شوک چند ماهه شرایط بعد از پیروزی در دور دوم انتخابات در آمده است. در واقع، او در مقابله با تومورهای بدخیمی که در دو سال گذشته قصد بر زمین زدن دولت را داشتند گذار کرده اما خوب می‌داند هر لحظه امکان ظهور مجدد این تومورها وجود دارند. »

البته این رسانه ها سعی دارند که نشان دهند روحانی طی دو سال گذشته گرفتار حکم برادرش حسین فریدون بوده است و حالا که از این بند خلاصی یافته و خیالش از حکم صادر شده راحت گشته وارد میدان مبارزه شده است تا هم خودش را به دوستان قدیمی اش ثابت کند و هم اینکه حداقل در کلام، انتقام برادرش را از مخالفینش بگیرد.

از طرفی باید گفت که اصلاح طلبان سعی دارند که روحانی را تهییج و تشویق کنند که مرحله کلام را پشت سر بگذارد و خود را در مرحله عمل نیز به اثبات برساند .

همین مسئله در یکی از روزنامه های امروز اصلاحات نیز  مورد اشاره قرار گرفته و تلویحا به آن پرداخته شده است. نویسنده در روزنامه آفتاب یزد می نویسد: «امروز بدون رفراندوم تنها این روحانی است که تحت فشار است.»

واضح است که فقط بیان برخی مسائل مانند رفراندوم یا اصل 113 و یا هر چیز دیگر فقط روحانی را تحت فشار می گذارد و از سوی مخالفان به عنوان فرار از عملکرد ضعیف مطرح می شود. همین مسئله اصلاح طلبان را وا می دارد که او را برای گذار از مرحله حرف تا عمل یاری رسانند.

اما همه نگاه ها به آینده است اصلاح طلبان منتظرند تا که ببیند در دو سال پایانی دولت،  آن فرزندی که دنبالش بودند به دنیا خواهد آمد و یا که نه؛

می توان گفت که تقریبا چنین اتفاقی بعید است چرا که روحانی خود توان اجرایی ساختن گفته هایش را ندارد و گفته هایش در حد و اندازه وعده وعید است. همانطور که در سال 92 و 96 به مردم وعده داد با این سخنانان نیز سعی دارد که به اصلاح طلبان وعده های خام بدهد تا هنوز هم او را جزیی از خود بدانند. در یک جمله بگوییم که وعده های سیاسی تلویحی روحانی به دوستانش شبیه وعده های اقتصادی اش به مردم عملی نخواهد شد!

انتهای پیام/

captcha