پیری و فرسودگی برخی مسوولین اجرایی، دلیل نگرفتن آرایش جنگی در اقتصاد است/ تبدیل فضای تهدیدمحور به فرصت محور؛ اصلی‌ترین وظیفه سازمان فضای مجازی بسیج تاثیر سطح تحصیلات بر رابطه زوجین کش و قوس بین نمایندگان مجلس و دولت نتیجه داد/ احراز تخلف آشکار دولت در انجام مصوبه افزایش حقوق جبهه پايداری برای انتخابات مجلس به مدلی برای هم‌افزايی و وحدت رسيده است چرا از جشن ۴ سالگی برجام در روزنامه‌های اصلاح‌طلب خبری نیست+ تصاویر رد پای ۱۱ کارمند وزارت صمت در پرونده تخلفات پتروشیمی هفته آینده؛ جلسه غیرعلنی مجلس درباره هدفمندی یارانه ها فعالیت هفت هزار نفر در شبکه نظارتی انتخابات استان مرکزی/در حوزه رسیدگی به تخلفات انتخاباتی با هیچ‌کس تعارف نداریم چشم در چشم با پلنگ ایرانی/ نمی‌گذارم پسرم محیط‌بان شود علم نوروبیولوژی بر حکم حجاب صحه می‌گذارد
سه شنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۸ - ۰۶:۲۷
کد خبر: 59278
تاریخ انتشار: ۱۳ تیر ۱۳۹۸ - ۱۲:۱۵
یادداشت

قلم؛ سلاحی برای مبارزه

وقتی نبرد حق و باطل خود را به سطح نبرد اندیشه‌ها و ضد اندیشه‌ها می‌رساند این قلم است که خودنمایی می‌کند. آن‌وقت است که پرقدرت‌ترین سلاح‌ها چه اتمی باشند یا که شیمیایی در برابر کوتاه‌ترین قلم‌ها زبون و شکست‌خورده‌اند چرا که قدرت نرم‌افزاری جناح حق با قلم است که پیاده می‌شود و بلای جان اهل باطل.

به گزارش دیار آفتاب؛  تاریخ از قلم آغاز می‌شود. از آنجا که بشر ابزار انتقال پیام را می‌یابد. آنجایی که می‌تواند اندیشه‌هایش، حوادث زمانه و تجربه‌هایش را به ارث بگذارد. باید گفت که علم با قلم معنا می‌یابد چرا که علمی که استوار و پایدار در عصرها نباشد دوام نخواهد یافت و این‌چنین است که علم هم، سمت‌وسوی نابودی به خود می‌گیرد و بشر در جا می‌زند.

قلم مقدمه تکامل است. تکاملی که بر اندیشه‌ها و تجربیات پیشینیان تکیه می‌زند و این تکیه پشت‌گرمی به قلم دارد. زیرا به‌واسطه قلم است که اندیشه‌ها در تاریخ امتداد می‌یابند. این قلم است که با کشیده شدن بر صفحه، تمام تاریخ بشریت را ترسیم می‌کند.

قلم عوالم نگارنده را می‌شکافد و عمق ذهنش را به نمایش می‌گذارد. این قلم است که نام، اندیشه و علم بزرگان را صفحه به صفحه و کتاب به کتاب در طول تاریخ حرکت می‌دهد تا زنده بمانند و قلوب نسل‌ها را در تسخیر خود درآورند.

قلم با روح پیوند دارد. عمق تأثیر نوشته برآمده از زلال روح یا که سیاهی روح نگارنده است و این‌چنین می‌شود که چه مخاطب‌ها که ناگاه خود را در اسارت واژگان پیاده شده بر کاغذ می‌یابند و در ادامه‌اش یا مسیر گم می‌کنند و یا که مسیر می‌یابند که سعادت، کشف بزرگشان از این‌یکی شدن با قلم نگارنده است.

چه خوش گفت مولا علی (ع) که «عُقولُ الفُضَلاءِ، في أطرافِ أقلامِها .خردهاى دانشمندان، در نوك قلم هاى ايشان است.» این قلم است که فصاحت و بلاغت کلام مولا را به نمایش می‌گذارد. اهل خرد باید به قلم مولا خردورزی بیاموزند و خردِ آموخته را روانه به قلم‌هایشان سازند. چه بسیار افکار و اندیشه‌ها که نتوانستند مسیر خرد تا قلم را طی کنند و همان شد که ساکن در تاریخ ماندند و هیچ‌گاه امتداد نیافتند. و بالعکس چه خردها که فاصله تا قلم را یافتند و خود را به تک‌تک لحظه‌های تاریخ گره زدند.

قلم است که تو را، افکارت را، اندیشه و مکتبت را سخنگویی می‌کند. بزرگ اندیشمند عالم هستی مولا علی (ع) و آنکه قلم در اسارت روح الهی و کلام مسیحایی‌اش قرار دارد زیبا نوشت که أبلَغُ مَن يَنطِقُ عَنكَ . قلم تو، گوياترين سخنگوى توست .

گاهی قلم در ید روح پاک قرار می‌گیرد و سلاحی است برای مبارزه در راه مکتب و گاهی نه و آنجاست که قلم به اسارت رنگ و لعاب‌های زمانه در می‌آید و آن‌سو می‌رود که نباید، آن‌سو که سیاهی‌ها حاکم برنوشته‌هایند و ضد اندیشه‌ها بالا می‌گیرند.  وقتی نبرد حق و باطل خود را به سطح نبرد اندیشه‌ها و ضد اندیشه‌ها می‌رساند این قلم است که خودنمایی می‌کند. آن‌وقت است که پرقدرت‌ترین سلاح‌ها چه اتمی باشند یا که شیمیایی در برابر کوتاه‌ترین قلم‌ها زبون و شکست‌خورده‌اند چراکه قدرت نرم‌افزاری جناح حق با قلم است که پیاده می‌شود و بلای جان اهل باطل.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: يُؤتى بصاحِبِ القَلَمِ يَومَ القِيامَةِ في تابوتٍ مِن نارٍ يُقفَلُ علَيهِ بِأقفالٍ مِن نارٍ .فَيُنظَرُ قَلَمُهُ فيما أجراهُ ؛ إن كانَ أجراهُ في طاعَةِ اللّه ِ و رِضوانِهِ ، فُكَّ عَنهُ التابوتُ و إن كانَ أجراهُ في مَعصيَةِ اللّه ِ ،هَوَى التابوتُ سَبعينَ خَريفا .

روز قيامت صاحب قلم ( نويسنده ) را در تابوتى از آتش كه بر آن قفلهايى آتشين زده شده است می‌آورند. پس می‌نگرند كه قلمش را در چه راهى به‌کاربرده است؛ اگر در راه طاعت و خشنودى خدا به‌کارانداخته باشد، تابوتش گشوده می‌شود و اگر در راه معصيت خدا به كار گرفته باشد، تابوت هفتاد خريف سقوط می‌کند .

قسم به قلم...چه عظمت و قدرتی دارد قلم که آفریدگارعالم نیز قسم به آن می‌خورد و آنچه به‌واسطه آن می‌نویسند. آنچه بر لوح محفوظ روان می‌شود و سرنوشت را می‌نگارد و آنچه بر صفحه‌های مادی می‌نشیند و به آن جان می‌بخشد. قسمی که انسان را متحیر می‌کند که مگر چه ارزشی نهفته در قلم است که این‌چنین پروردگار عالم نیز بندگانش را با آن به وجد می‌آورد.

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «انّ اول ما خلق الله القلم، فقال له اکتب فجری بما هو کائن الی الابد؛۷ به درستی که نخستین چیزی که خداوند آفرید، قلم بود؛ پس به او فرمان داد بنویس! و او آن چه را بوده و خواهد بود تا روز قیامت نوشت».

مفسران چه زیبا به ذیل این قسم در قرآن نوشتند: نقش قلم از نقش زبان، شمشير، درهم و دينار، شهرت و فرزند بيشتر است. زيرا قلم تجربه قرن‌ها را به هم منتقل مى‌كند و فرهنگ را رشد مى‌دهد. افراد را با قلم مى‌توان خواب يا بيدار كرد. ملّتى را مى‌توان با قلم، عزيز يا ذليل كرد. قلم يك فرياد ساكت است. قلم سند رسمى است. قلم گزارشگر تاريخ است. سوگند به قلم، نشانه فرهنگ و تمدن است. تکیه‌بر قلم، تکیه‌بر سند و استدلال است.

گفته‌اند مداد العلما افضل من دماء الشهدا. چرا که قلم عالِم شهید ساز است. قلم عالِم است که رسم شهادت را، شیوه مبارزه را می آموزد. اصلا این قلم‌ها سلاح‌اند برای مبارزه. مبارزه با آنان که در توهم نابودی حق زندگی غوطه‌ورند. 

انتهای پیام/

captcha