تامین داروی مورد نیاز مردم مهم ترین دغدغه معاونت غذا و دارو/ عدم رعایت کیفیت سبوس نان در نانوایی های آزادپز/16 واحد متخلف پخش عمده و عرضه مواد بهداشتی به مرجع قضایی معرفی شدند تجمع کارگران آذرآب در مسیر راه آهن شمال - جنوب بازداشت معاون سازمان صنعت، معدن و تجارت استان مرکزی آذرآب 2 ماه و هپکو بیش از 4 ماه با تکلیف جدید فاصله دارند/ چانه زنی سازمان گسترش و مپنا بر سر قیمت واگن پارس رهبر انقلاب از حضرت آیت الله مکارم شیرازی عیادت کردند نرم‌افزار جستجوی قبور در اراک راه‌اندازی شد واکنش کاربران شبکه‌های اجتماعی به پوشش نامتعارف بازیگران در اکران خصوصی فیلم مسخره باز+ تصاویر انتصاب سؤال‌برانگیز در دفتر رئیس‌جمهور! شگرد تازه عربستان برای رونق صنعت گردشگری/ سعودی‌ها دست به دامان اینفلوئنسرهای چشم‌آبی شدند! + عکس معرفی برترین خودروهایی که به‌زودی وارد بازار خواهند شد
دوشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۸ - ۱۴:۲۹
کد خبر: 58524
تاریخ انتشار: ۲۹ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۱:۰۱
به بهانه سالروز خطبه علی(ع) گونه مقام معظم رهبری در نماز جمعه ۸۸

از علی(ع) تا سید علی؛ تَکرار فتنه ها در تاریخ

فرقی نیست زمانه امیر المومنین(ع) باشد یا که زمانه انقلاب اسلامی؛ فتنه ها همیشه هستند، چون هواهای نفسانی همیشه هستند، چون بدعت ها و شبهات همیشه هستند. شاید تجلی گاه فتنه فرق داشته باشد، شاید روزی سیاسی باشد و روزی فرهنگی و روزی اقتصادی اما فتنه، فتنه است. فتنه گردبادی است که به جان افکار و نظریات خواص می افتد و چیزی از آنچه در گذشته می اندیشیدند باقی نمی گذارد. این فتنه ها هستند که سره از ناسره را تفکیک می کنند و بسیاری را در این مسیر پر تلاطم از مسیر بر می گردانند.

به گزارش دیار آفتاب؛  اگر از فتنه‌هایی که از آن‌ها با عنوان آزمایش نام‌برده می‌شود، بگذریم به فتنه‌های بر خواسته از فعل‌وانفعالات اجتماعی، سیاسی خواص که نتیجه‌ای جز درآمیختگی حق و باطل ندارد می‌رسیم. سرمنشأ تمامی این نوع از فتنه‌ها هواها و خواسته‌های نفسانی خواصی است که قدرت و یا منافع خود را در خطر دیده‌اند و یا عوامی که از روی بی‌بصیرتی در اسارت منفعت‌طلبی‌های خواص قرارگرفته‌اند. هواها و خواسته‌هایی که گاهی مسیر یک حرکت عظیم را تغییر می‌دهند و یا چون سرعت‌گیری از جریان پرشتاب آن جلوگیری می‌کنند.

«انما بدء وقوع الفتن اهوا تتبع ، و احكام تبتدع.»(خطبه ۵۰ نهج‌البلاغه)

«جز اين نيست كه ابتداي بروز آشوب‌ها و فتنه‌ها، هواهايي است كه مورد تبعيت قرار مي‌گيرند و احكامي است كه بدعت گذاشته مي‌شوند.»

نگاهی به کم‌تر از پنج سال حکومت امیرالمؤمنین(ع) خود نمایانگر گوشه‌ای از این دست فتنه‌هاست. فتنه‌هایی که در آن‌ها گاهی خواص و گاهی عوام نقش ایفا می‌کنند که حتی خطرشان منجر به اقدام امام معصوم می‌گردد. گاهی صحابه و همسر پیامبر خدا، طلایه‌دار فتنه‌اند. گاهی هم کار فتنه بالا می‌گیرد و می‌شود صفین. آنجاست که مالک‌ها و عمارها جان‌فشانی می‌کنند تا شمشیر فتنه برنده نباشد و حیله‌هایش شکافنده. گاهی هم همین‌هایی که از دین سطحی‌ترین برداشت‌ها را داشته و نتوانسته‌اند دین را از اعماق آن درک کنند، فریاد حکم فقط حکم خداست را بر زبان می‌اندازند و فتنه‌ای دیگر را بر پا می‌کنند. این است که زمان ارزشمند امیرالمؤمنین(ع) به رفع فتنه‌ها از دنیای اسلام می‌گذرد.

فتنه‌ها رشدی دارند عجیب، ابتدا آرامند و انتهایی پر سروصدا خواهند داشت. امیرالمؤمنین مراحل رشد فتنه‌ها را این‌چنین بیان می‌کنند که تَبْدَأُ فِی مَدَار‌ِجَ خَفِیَّة، وَ تَؤُولُ إ‌ِلَى فَظَاعَة جَلِیَّة. شِبَابُهَا کَشِبَاب‌ِ الْغُلاَم‌ ِ، وَ آثَارُهَا کَآثَار‌ِ السِّلاَم‌ فتنه‌ها پس از شکل‌ گرفتن، کم‌کم از مراحل ناپیدا شروع به حرکت مى‌کنند و سرانجام به صورت خطرناک آشکار مى‌شوند. رشد آنها همچون رشد جوانان (سریع است) و آثارشان (بر پیکر جامعه) مانند آثار سنگ‌هاى سخت و محکم.

فتنه ها در ابتدا حتی خواص را هم به اشتباه می‌اندازند و آن‌ها را در گردباد عظیم ایجادشده از تقابل بین جناح حق و باطل گرفتار می‌کنند و مرز تشخیص حق از باطل به‌جایی می‌رسد که سبقه های انقلابی و جهادگرانه هم به فریاد آنها نخواهد رسید.

باید گفت اهل فتنه در گذر زمان تغییری ندارند و حربه هایشان همیشه در تاریخ تکرار شده است اما این مردمان ساکن در تاریخ‌اند که باید از اتفاقات تاریخ تجربه گرفته باشند که حربه‌های فتنه گران را بشناسند تا این‌ها به کار نیاید. اما به زمانه فتنه‌ها گردوغبار هوا و هوس آن‌چنان بالا می‌گیرد که چشم‌ها واقعیت‌ها را نمی‌بیند، گوش‌ها حق را نمی‌شنود و حتی اذهان، افکار گذشته را فراموش می‌کنند.

فرقی نمی‌کند به زمانه امیرالمؤمنین باشد یا به زمانه انقلاب اسلامی، اصلاً هر جا که صدای حق بلند می‌شود در تقابل با آن باطل خودنمایی می‌کند تا از فراگیری حق جلوگیری کرده و مانع شود این رشد فزاینده را. روزی پیراهن عثمان را علم می‌کنند و فریاد یالثارات العثمان سر می‌دهند و روزی از ندا آقا سلطان‌ها می‌گویند و فیلم قتل ساختگی‌اش را علم می‌کنند.

فتنه‌ها شبیه آتش زیر خاکسترند و همیشه هستند. فتنه‌ها در تاریخ تکرار می‌شوند. گاه این آتش‌به‌جان سیاست می‌افتد، گاهی فرهنگ را ابزار قرار می‌دهد و گاهی زمین اقتصاد را بهترین زمین‌بازی برای آتش‌افروزی‌های خود بر می‌شمارد. هدف همه فتنه ها یک چیز است و آن هم ماجرای ولایت. روزی ولایت الله، روزی ولایت پیامبر، روزی ولایت اهل بیت و روزی هم ولایت فقیه...

در فتنه‌هاست که می‌توان عمارها و مالک‌ها را شناخت و از پایبندی‌شان  به ولایت گفت و در همان فتنه‌ها است که سعد ابن ابی وقاص ها و ابو موسی اشعری ها و طلحه ها و زبیر ها خود را نشان می دهند و آن جاست که میزان برداشت شان از معرفت دین قابل رویت است. تاریخ تَکرار می شود. نخست وزیر امام هم می تواند شبیه سیف الاسلام شود. می تواند خود را درگیر و دار هواها و خوسته ها زندانی و در اسارت ببیند.

فرق نمی کند به منبر مسجد کوفه باشد یا که بر تریبون نماز جمعه، ۳۶ هجری باشد یا که هزار و سی صد و اندی از گذشته در هر کجایی از زمان و مکان که باشی ولی معیار می دهد تا عوام و خواص جامعه اش را نجات بخش باشد اما خود خواهی ها و بدعت در نظرات یعنی همان تغییر در اصول و تحریف آنهاست که مانع می شود تا خواص و عوام خطبه علی(ع) را در زمانه خودش و خطبه سید علی را در زمانه حال نشنیده و راه گم می کنند.

در عرصه ی فتنه است که بازار شیطان گرم می شود و در جامعه یارگیری می‌کند اما خدا اهل حق را رها نخواهد کرد و این جناح‌های باطل پوشیده شده با لباس حق هستند که در بند شیطان گرفتار می‌آیند. شیطان گاهی در قالب قرآن‌های به نیزه جلوه می‌کند و گاهی بر کشته سازی ها و جنازه‌های بر دست. گاهی مکه و مدینه مرکزیت فتنه‌هاست و گاهی خیابان‌های تهران. فرقی نمی‌کند، فتنه‌ها در تاریخ تکرار می‌شوند، تکرار می‌شوند و چه بسیار بزرگانی را که با خود در اعماق لجن‌زارها می‌کشاند و کارشان را تمام می‌کند.

به گفته علی (ع) فتنه‌ها تردید، اختلاف، بی‌ثباتی و تزلزل در ایمان، گم کردن دوست و دشمن و مخلوط شدن دوست و دشمن را در پی دارد. فتنه‌ها نمود علیه شبهات‌اند و اگر نباشند عمارها و نباشد فریاد این عمارِ ولی، شبهات چون باتلاقی گسترده بزرگ و کوچکِ جریان را به خود می‌بلعند و فقط آنانی ماندگارند که بر طناب ولایت چنگ انداخته باشند.

فتنه‌ها پیروزی‌های بزرگ را تبدیل به شکست می‌کنند و یا که نمی‌گذارند این پیروزی‌ها دیده شوند. مالک فقط ده ضربه شمشیر با خیمه معاویه فاصله دارد اما شبهات جان ایمانِ به‌اصطلاح اهل حق را می‌گیرد و شمشیر بر گردن ولی می‌گذارند و بعد پیام می‌رسد که مالک برگردد. در زمانه‌ای دیگر بیشترین حضور مردمی در عرصه سیاسی رقم می‌خورد و اینجاست که باید جریان اسلام مهر محکم خود را بر دهان استکبار و ظالمان بکوبد اما این باز شبهه تقلب است که درون‌مایه افکار انقلابی عده‌ای را موریانه وار می‌خورد و این پیروزی بزرگ دیده نمی‌شود.

گاهی شمشیرها بر گردن ولی می‌گذارند و گاهی جام زهرها به دست ولی می‌دهند و پیام هر دوشان یکی است آن هم مذاکره. مذاکره را آن چنان که می خواهند پیش می برند و اشخاص و چارچوب های مدنظر ولی را نادیده می گیرند و وقتی در مذاکره شکست می خورند حرفشان این است که علی هم باید با ما توبه کند!

فتنه‌ها هیچ‌گاه تمام نمی‌شوند و مردمانی که دم از آرمان‌های بلند می‌زنند در خطر فتنه‌های جناح‌ها هستند. فتنه‌هایی که گاهی جلوه اقتصادی دارد. وقتی در زمانه انقلاب عده‌ای از فتنه‌های رنگی و سیاسی نتیجه‌ای دستگیرشان نمی‌شود نامه‌نویس دست به دامن دشمن می‌شوند که فشارهای اقتصادی را بیشتر کنید، نتیجه می‌دهد. می‌خواهند عوام را در انحصار مشکلات اقتصادی قرار دهند تا حق را زمین‌گیر کنند.

فتنه‌ها گاهی با نام عثمان آغاز و با خلافت پایان می یابند. گاهی هم با شعار تقلب شروع می شوند و با انتخابات بهانه است اصل نظام نشانه است ادامه می یابند. ابتدا رأیشان را گم کرده اند و دنبال می گردند اما در ادامه اش خودشان را گم می کنند و عنان ازدست می دهند. عده ای را برای فشار از پایین ساکن خیابان ها می کنند تا با چانه زنی از بالا اهداف را دنبال کنند..

این مرد مانند که فتنه‌ها را تمام می‌کنند. فرقی نمی‌کند فتنه از کوی دانشگاه شروع‌شده باشد یا از ستاد انتخاباتی نخست‌وزیر امام! و یا حتی روزی که زمین‌بازی فتنه، اقتصاد باشد اگر مردم به تاریخ و اتفاقات اطراف خود بینا و بصیر باشند فتنه‌ها کارساز نخواهند بود و از کنار ملت‌ها عبور خواهند کرد.

فرقی نیست زمانه امیرالمؤمنین(ع) باشد یا که زمانه انقلاب اسلامی؛ فتنه‌ها همیشه هستند، چون هواهای نفسانی همیشه هستند، چون بدعت‌ها و شبهات همیشه هستند. شاید تجلی‌گاه فتنه فرق داشته باشد، شاید روزی سیاسی باشد و روزی فرهنگی و روزی اقتصادی اما فتنه، فتنه است. فتنه گردبادی است که به جان افکار و نظریات خواص می‌افتد و چیزی ازآنچه در گذشته می اندیشیدند باقی نمی گذارد. این فتنه ها هستند که سره از ناسره را تفکیک می کنند و بسیاری را در این مسیر پر تلاطم از مسیر بر می گردانند.

انتهای پیام/

captcha