آخرین وضعیت طرح استیضاح ۲ وزیر در مجلس دروغگویی علنی یک نماینده مجلس/ تلاش وکیلی برای تبرئه خود و آقازاده دهه هفتادی‌اش+عکس 60 كيلوگرم ترياك در استان مرکزی کشف شد اسکان بیش از 9 هزار نفر روز مسافر تابستانی در مدارس استان مرکزی/آمادگی 190 کلاس برای اسکان مسافران سفر به 70 میلیون سال پیش+تصاویر بسیج آماده همکاری با دستگاه قضا برای مبارزه با مفاسد اقتصادی است/ این موضوع را طی نامه ای به آیت الله آملی لاریجانی اعلام کردیم/ مفسدان اقتصادی از داعش جنایتکارترند ۱۱ کافی نت متخلف در اراک اخطار پلمب و تذکر گرفتند انعکاس گسترده جشن چهل سالگی انقلاب در تمام استان ها پشت پرده برکناری افشانی در شهرداری تهران ۱۰ خریدار بزرگ سکه چه کسانی هستند+اسامی
سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷ - ۲۲:۲۹
کد خبر: 30769
تاریخ انتشار: ۲۰ مهر ۱۳۹۶ - ۱۰:۳۲
کزازی، حافظ شناس مطرح کشور بیان کرد؛

حافظ؛ سخنوری رازناک و ناشناخته

استاد سخن، زبان و ادبیات فارسی گفت: حافظ سخنوری رازناک و ناشناخته خواهد ماند، زمانی نخواهد آمد که ما هیچ نتوانیم در باره حافظ سخن بگوییم و نکته های ناب در سروده های او یافت نشود که اگرچنین شود مرگ حافظ فرا رسیده است.

ميرجلال‌الدين کزازي، استاد زبان و ادبیات فارسی و متخصص حوزه شعر کلاسیک فارسی، نویسنده کتابهای دیرِمغان و پندُ و پیوند در حوزه حافظ شناسی در گفتگو با پایگاه خبری دیار آفتاب؛ به مناسبت روز حافظ گفت: راز ماندگاری حافظ در پهنه فرهنگ و ادب ایرانی به شیوه ی سخنوری او بر می گردد، اگر بگوییم حافظ بزرگترین غزل سُرای جهان است، سخنی بی پایه و گزاف نگفته ایم.

وی در پاسخ به این سوال که چرا حافظ بزرگترین غزل‌سُرای جهان است؟ اظهار کرد: حافظ غزل پارسی را به فرازنایی از پختگی، پروردگی و پیراستگی برده است که اندکی آن سو تر ما به قلمرو جاودانه خُنیا می‌رسیم؛ اگر فراخ بنگریم، حافظ با واژگان زبان پارسی همان کرده است که خُنیایی یا آهنگساز با آواها می کند.

این استاد زبان و ادبیات فارسی گفت: حافظ غزل پارسی را به گونه‌ای از روانی و گریز از کالبد رسانیده است؛ این ویژگی‌ها تنها در خُنیا یافتنی است.

حافظ در غزل پارسی خنیاگری کرده است

کزازی گفت: بیت‌های حافظ به گونه‌ای است که می توان دو یا چند گزارش گونه‌گون حتی ناساز از آن ها کرد.

وی در ادامه گفت: اینکه چرا حافظ بدین نام، نامیده شده است؟ بی چند و چون روشن نیست؛ کسانی بر آن رفته اند که چون حافظ نُوی(قرآن) را به یاد سپرده بوده، به این نام خوانده شده است؛ از سوی دیگر در روزگار حافظ خُنیاگران(آوازخوانان) که مایه ها و گوشه های خُنیایِ ایرانی را در یاد داشته اند، هم حافظ نامیده می‌شده‌اند؛ بیت‌هایی در دیوان خواجه است که آشناییِ ژرف و دانشورانه او را با خُنیا بر ما آشکار می کند.

هنر حافظ در زمان نمی گنجد

این متخصص حوزه شعر کلاسیک فارسی گفت: زمانی نخواهد آمد که ما هیچ نتوانیم در باره حافظ سخن بگوییم یا دیوان او را نتوان پژوهید و نکته های ناب در سروده های او یافت نشود که اگرچنین شود آن زمان مرگ حافظ فرا رسیده است.

وی خاطرنشان کرد: حافظ سخنوری رازناک و ناشناخته خواهد ماند زیرا یکی از بزرگترین هنرمندان جهان است؛ هنر، پدیده(آفریده ای) است که زمان‌مند نیست، اگر آفریده ای هنری زمان‌مند بشود، از آن پس نمی توان آن را آفریده ای هنری دانست.

انتهای پیام/ک

captcha