حامیان روحانی در تلاش برای سیاه‌نمایی و تخریب دولت سیزدهم/ پاشیدن بذر ناامیدی در جامعه با اخبار غیر رسمی برنامه‌ریزی تحویل 8 میلیون دُز واکسن «پاستوکووک»/ امکان تشخیص ۲۵۰ هزار آزمایش روزانه کرونا خانه‌دار شدن با 15 میلیون تومان در گرو همکاری شبکه بانکی/ آیا تسهیلات بانکی صرف رونق اقتصاد می‌شود‌ تاخیر در صدور روادید برای ورزشکاران/ کارشکنی یا ضعف روابط بین الملل فدراسیون‌ها؟ سوخت رسانی در تعدادی از جایگاه استان مرکزی برقرار شد/سهمیه سوخت در کارت‌های شهروندان محفوظ است حمله سایبری پمپ بنزین ها در سایه کم کاری در راه اندازی شبکه اطلاعات ملی بازگشت تدریجی عرضه سوخت در جایگاه‌ها به روال عادی/ مشکل جایگاه‌های سوخت در اسرع وقت حل می شود امکان رفع فیلتر توئیتر و تلگرام با اجرای طرح حمایت از کاربران/ نقاط قوت نسخه جدید طرح صیانت چیست؟ حمله سایبری به سامانه سوخت‌گیری در پمپ بنزین‌ها/ اطلاعات تکمیلی پس از جمع‌بندی نهایی منتشر می‌شود شروع خوب سریال جدید شبکه سه/ «سرجوخه» درباره کدام سلبریتی‌ها افشاگری می‌کند؟
چهارشنبه ۰۵ آبان ۱۴۰۰ - ۰۶:۱۹
کد خبر: 2542
تاریخ انتشار: ۱۹ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۵:۱۶
تحلیلی پیرامون سرمایه گذاری و جذب سرمایه (2)

مرغ همسایه ، غازه !!؟؟

در این یادداشت مسئله اهمیت و ظرافت در جذب سرمایه گذاری خارجی و همچنین معایب آن و از همه مهم تر موانع پیش روی جذب سرمایه، مورد بحث قرار گرفته است .
به گزارش دیار آفتاب؛به نقل از نسل فردا ؛ در یادداشت شماره ی پیش  (یادداشت شماره ی اول)  به  محاسن سرمایه ها و شرکت های خارجی  اشاره شد و در ادامه عنوان شد تلاش در جهت جذب بدون رانت و هدایت اصولی سرمایه گذاران داخلی به سمت تولید و نیازهای اساسی کشور امری ضروری و بدیهی است، که مسئولین باید دقت نظر لازم را داشته باشند. اما در مورد سرمایه گذاری خارجی که اشتراک فراوانی با سرمایه گذاری داخلی نیز دارد، می بایست بحث های تفصیلی صورت پذیرد. در ادامه به اختصار مسئله اهمیت و ظرافت در جذب سرمایه گذاری خارجی و همچنین محاسن و معایب آن و از همه مهم تر موانع پیش روی جذب سرمایه، مورد بحث قرار گرفته است.
 

معایب و خطرهای سرمایه ها و شرکت های خارجی

۱. سرمایه هایی که بوسیله ی شرکت های خارجی به کشورهای میزبان وارد می شود در مقایسه با آنچه که در حین فعالیت خود به انحای مختلف به کشور مادر برمی گردانند بسیار ناچیز است. آنها درمقابل سرمایه گذاری اولیه اندک، از راههای مختلفی نظیر استقراض محلی (استفاده از اعتبارات کشورهای میزبان)، سرمایه گذاری مجدد در عملیات مالی شرکتهای تابعه در دیگر کشورها و سرانجام انتقال سود خالص، باعث خروج مستقیم سرمایه از کشور میزبان می شوند. آنها همچنین از راههای مختلفی نظیر حساب سازی و استفاده از قیمت های انتقالی (قیمت هایی که در مبادلات داخلی شرکتها اعمال می شود و با قیمت بازار متفاوت است) از زیر بار مالیات در کشور میزبان فرار می کنند و در موارد زیادی نیز از معافیت های مالیاتی و دیگر امتیازات در این کشورها سود می برند.


بطور نمونه ایالات متحده آمریکا طی سالهای ۱۹۹۶تا۱۹۸۰ در کشورهای توسعه نیافته به ازای هر یک دلار سرمایه که به کشورهای میزبان واردکرده مبلغ ۳/۲ دلار بدست آورده و از هر دلار درآمد نیز فقط ۲۵درصد آن را صرف سرمایه گذاری مجدد در همان کشور کرده است.


از طرفی مطالعه موازنه پرداخت کشورهای توسعه نیافته نشان می دهد، در طول دوره ۱۹۷۰- ۱۹۷۸ کل سرمایه گذاری سیستم که وارد کشورهای توسعه نیافته شده برابر ۴۲.۲ میلیارد دلار بوده است درحالی که سود حاصل از این سرمایه گذاریها طی همین دوره به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار رسیده است.


دفتر پژوهش های مجلس در گزارشی با تکیه بر آماری از این دست تاکید می کند که سرمایه گذاری خارجی در اغلب موارد باعث کاهش موازنه پرداخت ها در کشورهای درحال توسعه و عاملی در جهت افزایش وابستگی این کشورها شده است. و این دقیقا یعنی کشور در خدمت سرمایه بوده است و نه سرمایه در خدمت کشور و بجای سرمایه گذاری و کمک به پیشرفت کشور، با سرمایه گذاری در تجاری سازی ها، کالاهای مصرفی و پیش فروش های متعدد واحدهای تجاری منجر به سرمایه برداری های فراوان از کشور شده است.
 

۲. سرمایه های این شرکت ها معمولا در بخشهایی بکار می افتند که چندان ارتباطی با نیازهای بومی کشورهای میزبان ندارند. در صورتیکه جذب و هدایت سرمایه ها باید متناسب با مزیت های نسبی کشور میزبان انجام بشود.
 

این سرمایه ها و شرکتها در دوران استعمار به استثمار منابع طبیعی کشورهای میزبان مشغول بودند و امروزه نیز علاوه بر تجاری سازی های انبوه و تولیدکالاهای مصرفی بعضا به تولید صنعتی در کشورهای میزبان دست زده اند، که بطور عمده یا برای بازار جهانی(صادارات) و یا برای تکمیل فرایندهای تولیدی در مجموعه ی شرکت فراملیتی، عمل می کنند؛ برای مثال فقط قطعاتی از یک کالای صنعتی را تولید می کنند و سپس برای مونتاژ به دیگر شرکتهای تابع یا کشور مادر منتقل می کنند.
 

دکتر حسن سبحانی نیز ضمن ابراز این نگرانی ها با اشاره به سابقه استعماری حضور شرکتهای خارجی در اقتصاد کشورهای در حال توسعه از جمله ایران تصریح می کند: "باید دقت نمود که سرمایه گذاری خارجی یا باید مکمل سرمایه گذاری داخلی باشد و یا اینکه محاسبات نشان دهند که به کارگیری آن ها به صورت جایگزین سرمایه داخلی، هزینه و فرصت کم تری نسبت به سرمایه داخلی دارد".
 

وی در ادامه تأکید می کند که بسیار اتفاق افتاده است که یک کشور بدون استفاده از سرمایه های خارجی و تنها با تکیه بر سرمایه داخلی به بهترین شیوه اقتصاد خود را اداره کرده است.
 

این استاد دانشگاه تهران همچنان معتقد است اقتصاد ایران آنچنان نقدینگی سرگردان در درون خود دارد که تنها سامان این نقدینگی می تواند نیاز به سرمایه خارجی را پوشش دهد.
 

دکتر سبحانی بر این اساس با تأکید بر اینکه سرمایه های داخلی تا حد زیادی پاسخگوی نیاز سرمایه گذاری در کشور است تصریح می کند که نوعی سردرگمی در میزان اشتیاق به سرمایه گذاری خارجی در کشور وجود دارد.
 

۳. حضور و فعالیت سرمایه ها و شرکت های خارجی در کشورهای میزبان در بسیاری از موارد نه تنها باعث فعال ترشدن و ترقی بنگاههای داخلی این کشورها نمی شود، موجبات تضعیف و ورشکستگی آنها را نیز فراهم می سازد. چراکه سطح بالای سرمایه، تکنولوژی و مدیریت بازرگانی آنها امکان رقابت را از بنگاههای داخلی کشور میزبان می گیرد.
 

۴. این سرمایه ها و شرکت ها با چنگ انداختن برمنابع و فعالیت اقتصادی در کشورهای میزبان روند توسعه ی اقتصادی کشورها را تحت کنترل خود درمی آورند و آن را به سمت وابستگی بیشتر سوق می دهند و خود تبدیل به عاملی برای تداوم عقب ماندگی و وابستگی کشورها قلمداد می شوند.
 

حضور و فعالیت سرمایه ها وشرکت های خارجی علاوه بر تسلط اقتصادی باعث نفوذ و تسلط سیاسی بر کشورهای میزبان می شود، این موضوع بویژه در مواردی که منافع این شرکتها با منافع دولتهای متبوعه آنها مرتبط باشد، بیشتر است.

۵. حضور و فعالیت شرکت های خارجی در کشورهای میزبان باعث ایجاد برخی تنشهای اجتماعی و تعارضات فرهنگی در این کشورها می شود، زیرا عوامل این شرکتها معمولا مجموعه ای از ارزشها و الگوهای رفتاری و معاشرتی را با خود به کشورهای میزبان می آورند که با فرهنگ بومی آنها ناسازگار است.

حال باوجود معضلات بیکاری که همگان در جریان کامل ان قراردارندومشکلات اجتمایی که متعاقبا به همراه دارداعم ازدغدغه های ازدواج وفرزنداوری و... ایاجدای ازارج نهادن به سرمایه گذاری خارجی وبی اعتنایی به سرمایه گذاری داخلی وعدم تجاری سازی واختصاص درصدی ازبودجه کلان کشوراست که دراین میان مالیات های غیرمنصفانه ونبودقانون وبرنامه ریزی وناظران مناسب براینکاربه خوبی نقش ایفامیکنند؟
 

دراین میان گوشزد رهبری بهترازهرپنددیگری راه رامینمایند که بدین شرح است:

الان هم که هیئات می‌آیند و میروند، مسئولین دولتی هوشیار باشند؛ این‌جور نباشد که قرارداد بستن با هیئتهای تجاری و صنعتی و اقتصادیِ بیگانه‌ای که می‌آیند و میروند، به صنعت داخل، به کار داخل، به کشاورزی داخل لطمه بزند. ما البتّه به مسئولین محترم هم این را در جلسات خصوصی گفته‌ایم که مراقبت باید بکنند. یعنی باید کشور روی پای خودش بِایستد. ما یک ملّت قوی و با تعداد زیادیم -ما نزدیک به هشتاد میلیون جمعیّتیم؛ این جمعیّت کمی نیست- ده‌ها میلیون جوان تحصیل‌کرده در کشور ما هست؛ ما در همه‌ی بخشها و در همه‌ی قسمتها آدمهای توانا و دانا داریم؛ این هم که منابع زیرزمینی ما است، این هم تنوّع عجیب‌وغریبِ فصلی و اقلیمی کشور ما است؛ همه‌ی اینها امکانات است، همه‌ی اینها فرصت است. ما باید روی پای خودمان بِایستیم، به دیگران نبایستی اتّکاء بکنیم.
 

یادداشت از خانم اصغری
 

انتهای پیام/ش

captcha
آخرین اخبار