موشک‌های زلزال ۲ تجمع نیروهای ائتلاف سعودی در جنوب غرب یمن را در هم کوبید خروجی های نقل و انتقالات استقلال؛ آبی هایی که رنگ باختند عکس/طلوع آفتاب در نقاط مختلف جهان ترور نافرجام آیت الله خامنه ای/نظر بزرگان درباره یک حادثه تاریخی افزایش چشمگیر آمار 30 درصدی قاچاق در چند سال اخیر/ رد پای جدی یقه سفیدها در واردات اجناس قاچاق! ظریف: دولت عربستان بذر کینه و نفرت را در منطقه می‌پراکند دولت بدون تفنگ تحقیر و تسلیم خواهد شد/فعالیت‌های‌ سپاه‌ در عرصه محرومیت‌زدایی‌ و‌ سازندگی است نه اقتصادی/ اگر‌ فعالیت‌های‌ سازندگی‌ سپاه نبود تحریم‌ها عرصه را بر دولت و کشور تنگ می‌کرد اقدامات آمریکا به تصویب تحریم‌های یکجانبه کشورهای مستقل نقض فاحش حقوق بین‌الملل است/ تجاوزات نظامی به یمن یک تراژدی انسانی را رقم زده است بازخوانی ترور آیت‌الله خامنه‌ای در 6 تیرماه 1360 کشف اسناد ارتباط گروه تروریستی فرقان با آمریکا
چهارشنبه ۰۷ تیر ۱۳۹۶ - ۰۴:۳۶
کد خبر: 16694
تاریخ انتشار: ۲۲ دی ۱۳۹۵ - ۰۸:۱۹
یادداشت

از بحران اقتصادی تا فاجعه فرهنگی

مدیران فرهنگی دولت بدون اینکه پاسخی به نقدهای منتقدین در مورد بی‌برنامگی و لاابالی‌گری فرهنگی خود بدهند مدام موضع تخریبی می‌گیرند و حاضر نیستند هنجار شکنی‌های اتفاق افتاده را محکوم و روند ناسالم موجود را اصلاح کنند.

به گزارش دیار آفتاب؛ این روزها وقتی با مردم در مورد سوء عملکردهای دولت آقای روحانی صحبت می شود همه ذهنها به سوی مشکلات اقتصادی، فساد مالی، ناکارآمدی و رکود می رود، اما واقعیت این است که این‌ها تمام داستان تلخ این دوران نیست. یک واقعیتی که به دلیل مشکلات حاد اقتصادی کشور دیگر کمتر به چشم می آید، نابسامانی‌های فرهنگی در کشور است. حال و روز فرهنگ جامعه ما اگر بدتر از اقتصاد نباشد، بهتر نیست و اوضاع فرهنگی کشور بیمارتر از اقتصاد نباشد سالمتر هم نیست.

806257

دولت آقای روحانی همانگونه که اقتصاد کشور را در لب پرتگاه سقوط قرار داده است، فرهنگ کشور را هم با سیاست های غلط و بی توجهی به مطالبات مردم و هنجارهای فرهنگی ملی و دینی جامعه تا آستانه‌ی یک فاجعه ملی پیش برده است.

خبر به  اندازه کافی هولناک و شوک آور است، تک خوانی زنانه در یک مراسم رسمی در یک فضای دولتی و با مدیریت یک نهاد آموزشی در یک جمع مختلط !!! حالا هم نه ارشاد مسئولیت این هنجار شکنی‌ها را می‌پذیرد و نه آموزش و پرورش. البته عمق بی تدبیری بیش از این است.

بعد هم وقتی متدینین جامعه و  معتقدان به فرهنگ بومی و دین جامعه به این هنجارشکنی اعتراض می کنند سریعاً بوق های رسانه ای یک جریان خاص سیاسی _اقتصادی روشن می شوند و مرتب به جامعه هشدار می دهند که برخی قرار است بساط شادی را در جامعه جمع کنند.

 حالا این امر که دولت روحانی دنبال این است که آلام اقتصادی یک ملت را با کنسرت درمانی، علاج کند و توجهات را از اقتصاد به سوی کنسرت جلب کند، بماند. اما نکته مهم تر این است که  بدون اینکه دلیلی اقامه کنند مرتب به مخالفت منتقدین دولت با برگزاری کنسرت متمرکز شده اند.

در این خصوص چند نکته اساسی قابل ذکر است:

اول اینکه مبتنی بر فتوای مقام معظم رهبری کسی مخالفتی با برگزاری کنسرت ندارد و ایشان فتوایی مبنی بر حرمت کنسرت و موسیقی ندارند و حتی ایشان در فتاوای جدید نگاهی بسیار بالاتر زمینه ارائه کرده اند.

دوم اینکه مدیران فرهنگی دولت بدون اینکه پاسخی به نقدهای منتقدین در مورد بی برنامگی و لاابالی‌گری فرهنگی خود بدهند مدام موضع تخریبی می گیرند و حاضر نیستند هنجار شکنی‌های اتفاق افتاده را محکوم و روند ناسالم موجود را اصلاح کنند. و به این نکته پاسخ نمی دهند که بی بندوباری و تک خوانی زن چه ربطی به کنسرت دارد؟

سوم اینکه تا کجا قرار  است این نابسامانی فرهنگی ادامه پیدا کند؟ آیا باید میزان فحشا، طلاق، ارتباطات نامشروع، فروپاشی بنیان خانواده با این سرعت ادامه پیدا کند تا مدیران فرهنگی دولت آقای روحانی به خود بیایند و رویکردهای فرهنگ ستیز اتخاذ شده را اصلاح کند؟ آیا باید فرهنگ جامعه هم بلای اقتصاد بر سرش بیاید؟

آیا قرار است در معضلات فرهنگی هم به رتبه‌های درخشان رکود و تورم و بیکاری برسیم، تا رویکردهای موجود اصلاح شود؟

به نظر می رسد به همان میزان که مردم امروز در خصوص فاجعه اقتصادی سیاست‌های دولت آقای روحانی هوشیاری پیدا کرده اند لازم است در حوزه فرهنگی نیز آگاهی لازم ایجاد شود وگرنه در صورتی که این وضعیت ادامه پیدا کند جامعه آسیب خواهد دید ولی تفاوت در این است که آسیب های اقتصادی را بسیار ساده تر می شود درمان کرد اما آسیب های فرهنگی جامعه اگر فراگیر شود شاید هرگز نتوان درمانی برای آنها پیدا کرد.

یادداشتی از دکتر محمدشاهدی

انتهای پیام/م

captcha