حامیان روحانی در تلاش برای سیاه‌نمایی و تخریب دولت سیزدهم/ پاشیدن بذر ناامیدی در جامعه با اخبار غیر رسمی برنامه‌ریزی تحویل 8 میلیون دُز واکسن «پاستوکووک»/ امکان تشخیص ۲۵۰ هزار آزمایش روزانه کرونا خانه‌دار شدن با 15 میلیون تومان در گرو همکاری شبکه بانکی/ آیا تسهیلات بانکی صرف رونق اقتصاد می‌شود‌ تاخیر در صدور روادید برای ورزشکاران/ کارشکنی یا ضعف روابط بین الملل فدراسیون‌ها؟ سوخت رسانی در تعدادی از جایگاه استان مرکزی برقرار شد/سهمیه سوخت در کارت‌های شهروندان محفوظ است حمله سایبری پمپ بنزین ها در سایه کم کاری در راه اندازی شبکه اطلاعات ملی بازگشت تدریجی عرضه سوخت در جایگاه‌ها به روال عادی/ مشکل جایگاه‌های سوخت در اسرع وقت حل می شود امکان رفع فیلتر توئیتر و تلگرام با اجرای طرح حمایت از کاربران/ نقاط قوت نسخه جدید طرح صیانت چیست؟ حمله سایبری به سامانه سوخت‌گیری در پمپ بنزین‌ها/ اطلاعات تکمیلی پس از جمع‌بندی نهایی منتشر می‌شود شروع خوب سریال جدید شبکه سه/ «سرجوخه» درباره کدام سلبریتی‌ها افشاگری می‌کند؟
چهارشنبه ۰۵ آبان ۱۴۰۰ - ۰۷:۳۷
کد خبر: 1279
تاریخ انتشار: ۱۴ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۲:۴۳

ساده زیستی راز عمر طولانی بانوی91 ساله آشتیانی/آرزویم نگاهی دوباره به صفحات قرآن است

بانوی بانشاط و سرزنده آشتیانی 91 بهار از زندگی اش می گذرد و تنها آرزویش نگاهی دوباره به صفحات قرآن است.
به گزارش دیار آفتاب؛ به نقل از سفیر آشتیان، 10 کیلومتری از آشتیان به سمت شرق حرکت می کنیم و به روستایی با نام کردیجان می رسیم.


روستا سرشار از روح و حیات است و البته به برکت نزدیکی به شهرک صنعتی همچنان جوانان خود را حفظ کرده و سرپاست.

سراغ زهرا بانو را می گیریم و با کمک یکی از اهالی روستا به سمت منزلش راهی می شویم.

پس از عبور از چند کوچه خاکی و آسفالت به خانه ای کوچک می رسیم در محله حسین آباد و به قول اهل روستا نزدیک به ایستگاه کاخ.

میزبان خانه، پیزنی 91 ساله است که علی رغم سن و سالش، بسیار سرزنده و با نشاط است.

  

فارسی را به سختی صحبت می کند و ترجیح می دهد با گویش خلجی از خاطرات گذشته و پدر کشاورزش و 5 برادر و خواهرش بگوید و اینکه یادش نمی آید چه سنه ای (سال) به دنیا اومده است.

از زمان ازدواجش که پرسیدم پاسخ داد: «اون زمونا خانواده ها بچه هاشونو زود به خانه بخت می فرستادن، به خاطر همین 9 ساله که بودم به عقد همسرم دراومدم و 12 سالگی ازدواج کردیم.»

با چشم کم سویی که داشت مشغول ریختن چای برای پذیرایی شد و از آرزو دیدن دوباره قرآنش گفت که از وقتی چشمش کم سو شده فقط وضو میگیرد و صفحات قرآن را جلوی صورتش نگه می دارد.

  

می گفت همه 24 نوه اش را از صدا و لحن حرف زدن می شناسد و از دنیا فقط کورسویی از نور به چشمش می رسد.

از غذا خوردنش پرسیدم که برنامه غذایی خاصی داره که جواب داد: «فقط غذاهای سنتی می خورم، بیشتر آش و آبگوشت و همیشه هم از پی (چربی حیوانی) برای غذا استفاده می کنم و هیچ قرص و دارویی هم مصرف نمی کنم.»

زهرا بانو که در این سالها فقط 3 بار کارش به دکتر و بیمارستان افتاده است ؛ زندگی روستایی و غذا خوردن درست را تنها دلیل این سلامت جسمی می داند.

می گوید از 12 سال پیش که همسرش فوت کرده دیگه توانایی  دامداری و نگهداری گوسفندان را ندارد و هفت هشت مرغی که توی حیات خانه نگه میدارد یکی از دلایل سرزندگیش شده اند.

  

حاصل ازدواجش 4 پسر و 2 دختر است که از این میان تنها دو پسرش در قید حیات هستند؛ ابوالفضل در همان روستا سکونت داشت، پسر دیگرش به قم مهاجرت کرده و چشم مادر 2 سالی بود که در انتظارش کم سو شده بود.

گفت: «قدیم ها رابطه فامیل بیشتر بود، همه با هم زندگی می کردن و شب ها همیشه بازار شب نشینی ها گرم بود و با چند تا کاسه گندم شادونه کلی دید و بازدیدها تازه می شد.»

  

گفتنی است میزان امید به زندگی، عمر متوسط هر فرد در هر کشور را تخمین می‌زند که این میزان در ژاپن با 86/4 بیشترین مقدار خود را در جهان دارد و ایران از این حیث در رتبه 106 با میانگین 73/5 سال قرار دارد.

انتهای پیام/س

captcha
آخرین اخبار